ကန္ေတာ္ကေဝမ အပုိင္း(၃)
ကန္ေတာ္ကေဝမ (အပိုင္း၃)
ဆရာၾကီးေျပာတာ ဟုတ္လိုက္တာလို႔
က်ဳပ္စိတ္ထဲမွာ ေတြးေနမိတာဗ်ဳိ႕။
ဘုန္းၾကီးဦးဥာဏရဲ႕ ေက်ာင္းၾကီးအေပၚထပ္ကေန
ၾကည့္လိုက္လို႕ရွိရင္ ကန္ေတာ္တစ္ခုလုံးကုိ
အေပၚစီးကကုိ ျမင္ေနရတာဗ်ဳိ႕။
အဲဒီညက က်ဳပ္နဲ႕ ဆရာႏြံဖနဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္လဲ
မအိပ္ေတာ့ဘဲကုိ ထိုင္ၾကည့္တာဗ်ဳိ႕။
ဆရာၾကီးကေတာ့ ဘုရားခန္းမွာ တစ္ညလုံး
တရားထိုင္ ပုတီးစိပ္ပဲ လုပ္ေနတာဗ်။
လကသာေတာ့ ေရကန္ၾကီး တစ္ခုလုံးကုိ
ျမင္ေနရတာဗ်။
ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ေတာ့ က်ဳပ္အလွည္ဗ်။
ဆရာႏြံဖက ခဏအိပ္မယ္ ။ က်ဳပ္ကေက်ာင္းမီးေတြ
အကုန္ပိတ္ထားျပီး ေမွာင္ထဲမွာ ခုံတစ္လုံးနဲ႔ထိုင္ျပီး
ေရကန္ၾကီးကုိ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာဗ်။
ဟ ဘာတုံးဟ ။ က်ဳပ္ၾကည့္ေနတုန္းမွာ ကန္လယ္မွာ
ေရပြက္ၾကီးတစ္ခု ထသြားတယ္ဗ်ဳိ႕။ က်ဳပ္လည္း
မ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲကုိ ၾကည့္ေနတာဗ်။
ဟာ ေရဂယက္ေတြအလယ္က ခပ္ျဖဴျဖဴၾကီးဗ်။
ဘာလဲမသိဘူး။ ဟင္ လူရိပ္ဗ်။ ဒါလူပဲ။
ဟင္ ကေဝမထင္တယ္။ ခပ္ျဖဴျဖဴၾကီး က်ဳပ္
ဆရာႏြံကုိ ကပ်ာကယာ ႏႈိးလိုက္တယ္။
"ဆရာႏြံဖ ထ ထ။ ဟိုမွာ ဟိုမွာ"
"ဟင္ ဘာတုံးကြ တာေတရ"
"ျဖဴျဖဴၾကီးဗ် ကန္လယ္မွာ ေရထဲက
ေပၚလာတာတင္တယ္"
"ဘယ္မွာတုံး"
ဆရာႏြံဖ အိပ္ရာကေန လူးလဲထတယ္ဗ်။
က်ဳပ္ၾကည့္တဲ့ ျပတင္းေပါက္နားကုိ လာတယ္။
"ဟာ ဟုတ္သားပဲကြာ။ ဟင္ ေရေပၚမွာ
လမ္းေလ်ွာက္ေနတာကြ။ ဒါကန္ေတာ္ကေဝမေပါ့။
တာေတ သြားသြား ။ ဘုရားခန္းမွာ ဆရာၾကီးကို
သြားေျပာ"
က်ဳပ္လည္း ဘုရားခန္းကုိ တန္းသြားျပီး
ဆရာၾကီးကုိ ေျပာျပလိုက္တယ္ ။ ဆရာၾကီးလည္း
ခ်က္ခ်င္းကုိ ထလိုက္လာတာဗ်ဳိ႕။
"ဟင္ ဟုတ္တာေပါ့ကြာ အဲဒါ ကန္ေတာ္ကေဝမေပါ့ကြာ
ၾကည့္စမ္း ေရေပၚမွာ ေအးေအးေဆးေဆး
လမ္းေလ်ွာက္ေနတာေဟ့။ အေရွ႕နဲ႔အေနာက္ကုိ
အဆုံးေလ်ွာက္ေနတာကြ။ ဒီေန႕ဘယ္ႏွရက္တုံး ႏြံဖ"
"ဒီေန႔ ၁၃ ရက္ေလ ဆရာ။သန္ဘက္ခါ လျပည့္ျပီေလ။
တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေပါ့ ဆရာ"
"ေၾသာ္ ဒါေၾကာင့္ လႈပ္ရွားေနတာကုိ း။
သန္ဘက္ခါ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ဆိုေတာ့
သူအစီအရင္ၾကီးကုိ သန္ဘက္ခါလုပ္မွာ ေသခ်ာျပီကြဲ႕။
မနက္ျဖန္မွာ က်ဳပ္တို႔ လုပ္စရာေတြ
အျပီးလုပ္ထားရမယ္။သန္ဘက္ခါ
ညသန္းေခါင္ခ်ိန္ လမြန္းတည့္တာနဲ႔
အလုပ္စၾကရလိမ့္မယ္ ။ကေဝမေတာ့
အခုေလာက္ဆိုရင္ တနဂၤေႏြသမီး အပ်ဳိစင္ကုိ
ရွာထားျပီးေလာက္ျပီ ႏြံဖရဲ႕။ကဲ အိပ္ခ်င္ရင္
အိပ္ၾကေတာ့ ။ အိပ္ၾကေတာ့ "
ဆရာၾကီးလည္း အိပ္ရာဝင္သြားျပီး
က်ဳပ္နဲ႔ႏြံဖလည္း အိပ္ၾကျပီဗ်ဳိ႕။
ေနာက္တစ္ေန႔ ခုႏွစ္နာရီေလာက္မွာ က်ဳပ္
အိပ္ရာကႏုိးလာတယ္။ ကုိရင္ေလးတစ္ပါးက
က်ဳပ္ကုိ လာေခၚတယ္ ။ ဘုန္းၾကီးဦးဥာဏက…
"ကဲ ဒကာေလးနာမည္က ေမာင္တာေတဆို"
"မွန္ပါ့ဘုရား တာေတပါ"
"ေအး ေမာင္တာေတရဲ႕ ဆရာၾကီးမ်ားကေတာ့
ကိစၥရွိလို႔ ဆိုျပီး ျမိဳ႕ထဲကုိ သြားတယ္ ။ဒကာ
လာ ဒီမွာ မနက္အေစာေစာ စားလိုက္ဦး"
က်ဳပ္က ဘုန္းၾကီးျပတဲ့ ဝိုင္းကုိ ဝင္လိုက္တယ္။
ထမင္းစားေတြေရာ ဟင္းေတြပါ စုံပါ့ဗ်ာ။
အခ်ဳိပဲြကလည္း မုန္႔သုံး,ေလးမ်ဳိးဗ်။
"ကဲ စား ေမာင္တာေတ ။ ဆရာၾကီးတို႔ကေတာ့
ေစာေစာကပဲ စားသြားၾကျပီကဲြ႕"
က်ဳပ္လည္း ဆာဆာနဲ႔ တစ္ဝစားလိုက္မိတယ္ဗ်။
က်ဳပ္ စားေသာက္ျပီးရုံ ရွိပါေသးတယ္။
ဆရာၾကီးနဲ႔ ဆရာႏြံဖ ျပန္ေရာက္လာၾကတယ္ဗ်။
"ဟာ ေမာင္တာေတေတာင္ ႏုိးျပီကုိး။
ဘယ့္ႏွယ္လဲကြ အိပ္ေရးဝရဲ႕လား"
"ဟုတ္ကဲ့ ဝပါတယ္ ဆရာၾကီး"
က်ဳပ္တို႕သုံးေယာက္ ဘုန္းၾကီးကုိ ရွိခိုးျပီး
ေက်ာင္းၾကီးေပၚကုိ တက္ခဲ့ၾကတယ္။
အေပၚထပ္ကုိ ေရာက္ေတာ့မွ…
"ဆရာႏြံဖတို႔ ျမိဳ႕ထဲသြားတာလား"
လို႔ က်ဳပ္က ဆရာႏြံဖကုိ ေမးလိုက္တယ္။
Comments
Post a Comment