သရဲေပတလူ ( အပိုင္း၄)
သရဲေပတလူ ( အပိုင္း၄)
****************
ေက်ာက္ခဲျပန္သြားေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကုိ
က်ဳပ္ ဆက္ေတြးတယ္ဗ်။ဒီဆရာကုိ
က်ဳပ္က ဘာျဖစ္လို႔ အိပ္မက္မက္ရတာတုံး။
ျပီးေတာ့ ဒီဆရာကေပတလူကုိ ဘာေၾကာင့္
ၾကိဳးတုပ္ျပီး ရုိက္ရတာတုံး။
အဲဒါကေရာ တကယ္လား။
ေပတလူကုိတကယ္ ရုိက္ပုတ္ႏွိပ္စက္တာဆို
ရင္ေတာ့ဒီလူဟာ အထက္လမ္းဆရာေတာ့
မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။
ေအာက္လမ္းဆရာပဲ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။
ေအာက္လမ္းဆရာ ဟုတ္ရင္ေတာ့
က်ဳပ္တို႔ရြာကုိ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု
ဒုကၡေပးေတာ့မွာ ေသခ်ာတယ္ဗ်။
ဒီကိစၥ မဖဲဝါကုိ ေမးမွရေတာ့မွာဗ်။
ဒါေပမဲ့ ခါတိုင္းလို ထမင္းေတာင္းနဲ႔
ထြက္လို႔ေတာ့
ျဖစ္မယ္မထင္ဘူး။ရြာထဲကလူေတာ္ေတာ္
မ်ားမ်ားကဒီဆရာကုိ လႊတ္ၾကည္ညိဳေန
ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာက်ဳပ္က ဒီဆရာကိစၥ
မဖဲဝါကုိပင့္ျပီးေမးတယ္ဆိုရင္ ရြာနဲ႔
က်ဳပ္နဲ႔ ျပႆ နာ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္ဗ်။
က်ဳပ္တို႕ေတာသူေတာင္သားဆိုတာကလည္း
အခက္သားလားဗ်ာ။လူတစ္ေယာက္ကုိ
အထင္ၾကီးမိျပီဆိုရင္ ဘာကုိမွသိပ္စဥ္းစာ
းေတာ့တာမဟုတ္ဘူးဗ်။ညအိပ္ရာဝင္ေတာ့
မဖဲဝါ က်ဳပ္ကုိေပးထားတဲ့ကုိယ္တူကုိယ္ခဲြ
အရုပ္ကေလးကုိလက္ထဲမွာ
ဆုပ္ထားျပီးေတာ့
မဖဲဝါကုိ က်ဳပ္က အေၾကာင္းျပဳလိုက္တယ္။
"သခၤ်ဳိင္းရွင္မၾကီး မဖဲဝါဗ်ာ။
က်ဳပ္တို႕ရြာမွာ ဆရာတစ္ေယာက္ေရာက္ေန
တယ္ဗ်။ဒီလူကုိ က်ဳပ္ သိပ္မသကၤာဘူးမဖဲဝါ
အဲဒါ ဒီလူအေၾကာင္းကုိ
က်ဳပ္သိခ်င္လို႔ပါ။က်ဳပ္ကုိ မဖဲဝါေျပာျပေပးပါ"
က်ဳပ္က မဖဲဝါအရုပ္ကေလးကုိကုိင္ျပီး
မဖဲဝါကုိစိတ္ညႊတ္ျပီး တမ္းတလိုက္တယ္ဗ်။
"ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး အီ အီ အီ အီ"
က်ဳပ္နားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးေနရာ
တစ္ခုကေနျပီးမဖဲဝါရဲ႕ ေခြးနက္ၾကီးအူတဲ့
အသံကုိ က်ဳပ္ၾကားလိုက္ရသလိုပဲဗ်။
က်ဳပ္လက္ထဲမွာ ကုိင္ထားတဲ့
မဖဲဝါအရုပ္ကေလးက
ဆတ္ကနဲ တုန္သြားတယ္ဗ်။အရုပ္ကေလး
ကုိေခါင္းအုံးေအာက္မွာထားျပီး
က်ဳပ္အိပ္လိုက္တယ္။
က်ဳပ္အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့ အိပ္မက္မက္တယ္။
ေလေတြ တဝူးဝူးတိုက္ေနတဲ့ ေနရာေပါ့ဗ်ာ။
က်ဳပ္ေရွ႕မွာ တစ္ပင္လုံး အဝါေတြပြင့္ေနတဲ့
ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပင္ၾကီးဗ်။
ေလေတြ ဘယ္ေလာက္တိုက္တိုက္
ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပင္ၾကီးကေတာ့
အရြက္ကေလးတစ္ရြက္ေတာင္ မလႈပ္ဘူးဗ်။
ေဟာ မဖဲဝါေပၚလာျပီဗ်ဳိ႕။
ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပင္ၾကီးရဲ႕ ေနာက္ဘက္က
ထြက္လာသလိုလို ေလထဲကေပၚလာ
သလိုလိုပဲဗ်။က်ဳပ္နဲ႔ရြယ္တူေလာက္ရွိမယ့္
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပုံေပါ့ဗ်ာ။
ထဘီက သရက္ထည္လုံခ်ည္ေလးနဲ႔ဗ်။
အေပၚမွာေတာ့ ခါးေတာင္းအကၤ် ီ
ဝါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးဝတ္ထားတယ္။
နားရြက္ရဲ႕အေပၚမွာ ဆယ္ႏွစ္ရာသီအဝါေလး
တစ္ပြင့္ပန္ထားတယ္ဗ်။
"တာေတ နင္တို႕ရြာကုိ ေရာက္ေနတဲ့ဆရာက
ကုိးသခၤ်ဳိင္းေအာင္ထားတဲ့ ေအာက္လမ္း
ဆရာ ကုိးသခၤ်ဳိင္းစံညိဳတဲ့။ဒီေကာင္ပညာက
နည္းနည္းေႏွာေႏွာျမင့္တာ
မဟုတ္ဘူးဟဲ့။ဒါေပမဲ့ ဒီေကာင္က
သူမ်ားသားပ်ဳိသမီးပ်ဳိကုိ ဖ်က္ဆီး။
သူမ်ားမယားကုိ က်ဴးလြန္ေနတဲ့ အေကာင္ဟဲ့။
ဒီေတာ့ဒီေကာင္က
အျမဲတမ္းစည္းေပါက္ေနတဲ့
အေယာင္ေဆာင္ဆရာဟဲ့ တာေတရဲ႕။
အခုလည္း နင္တို႔ရြာမွာ သူၾကိဳက္တဲ့
မိန္းမေတြ႕ရင္
ေဆးဝါးေတြနဲ႕လုပ္ျပီး ရေအာင္ယူသြားမွာ။
ဒီေကာင္က ေရာက္ေလရာမွာ
ေဆးကုတဲ့ဆရာဟန္ေဆာင္ျပီး
ေဆးကုေနတာ။တကယ္ေတာ့ ဒီေကာင္က
သူေရာက္တဲ့ရြာအနီးအနားက
သရဲတစ္ေကာင္ကုိ
သူ႕ပညာနဲ႕ဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး ရြာထဲကလူေတြ
ေနမေကာင္းေအာင္ လုပ္ခိုင္းတယ္။
ျပီးရင္ သူကေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္
အသာေလးကုျပလိုက္တယ္။
သရဲတိုက္ထားတာကုိ ေဆးကုရတာ
လြယ္လြယ္ေလးပါဟယ္။
အဲဒီလိုေဆးကုရင္း ရသမ်ွကုိယူတယ္။
ျပီးေတာ့ သူၾကိဳက္တဲ့မိန္းမ ေတြ႕ရင္
ေဆးဝါးနဲ႔လုပ္ျပီး ယူတယ္။အခု ေပတလူကုိ
ဒီေကာင္ဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး ခိုင္းစားေနတာ။
ေပတလူက နင္တို႔ရြာသားေတြကုိ
သိပ္ခင္တာ။ဒါေပမဲ့ ကုိးသခၤ်ဳိင္းစံညိဳကုိ
ေၾကာက္လို႕သူ ခိုင္းတာေတြေတြကုိ
လုပ္ေပးေနရတာဟဲ့"
"ဟာ ဒါဆိုရင္ ဒီေအာက္လမ္းၾကီးကုိ
ဘယ္လိုလုပ္ရမွာတုံး"
"နင္မပူနဲ႔ တာေတ ။ဒီေကာင္ ေပတလူကုိ
အစးေကြ်းဖို႕ ေမ့ေနတာ တစ္ပတ္ရွိသြားျပီ။
သရဲနဲ႔အလုပ္လုပ္တဲ့လူက
သိပ္ဂရုစုိက္ရတာ။အဲဒီလို ကတိပ်က္သြားရင္
သရဲက ျပန္သတ္လို႔ရတယ္။
နင္သြားျပီး ေပတလူကုိလႊတ္ေပးလိုက္"
"ဗ်ာ။ ေပတလူက ဘယ္မွာတုံး မဖဲဝါ"
"သခၤ်ဳိင္းေျမာက္ဘက္က ကုကၠိဳပင္ၾကီးမွာ။
စံညိဳက ေျခမန္းကြင္းစြပ္ျပီး ၾကိဳးတုပ္ထား
တယ္။နင့္ကုိ ဆရာၾကီးေတြ ေပးထားခဲ့တဲ့
စမအင္းနဲ႔ပစ္လိုက္ရင္ ေပတလူကုိ
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာေတြ အားလုံး
ျပတ္ထြက္သြားလိမ့္မယ္။နင္
ဘာမွလုပ္စရာမလိုဘူး။
စံညိဳကုိ ေပတလူ သတ္လိမ့္မယ္။
ဒီေကာင္ကစည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ေပါက္ေန
တဲ့အေကာင္။
သူ႕အတတ္သူစူးျပီး သရဲသတ္လို႔
ေသမယ့္ေကာင္ဟဲ့။
မနက္ျဖန္ညမွာ ေပတလူကုိခိုင္းဖို႔
သခၤ်ဳိင္းထဲကုိ လူမသိေအာင္ လာလိမ့္မယ္။
ေပတလူရဲ႕မန္က်ည္းပင္ေအာက္
ေရာက္တာနဲ႔သစ္ပင္ေပၚကေပတလူ ခုန္ခ်ျပီး
စံညိဳကုိသတ္လိမ့္မယ္"
က်ဳပ္အိပ္မက္က လန္႔ႏုိးသြားတယ္။
ျပန္အိပ္လို႔လည္း ေကာင္းေကာင္း
မေပ်ာ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
မိုးလင္းတာနဲ႔ က်ဳပ္ရဲ႕ ေဆးလြယ္အိတ္ထဲမွာ
မဖဲဝါေျပာတဲ့ စမအင္းကုိရွာတယ္။
ေတြ႕တာေပါ့ဗ်ာ။
ဒီအင္းက က်ဳပ္ကုိ ဆရာႏြံဖေပးခဲ့တာဗ်။
ခုမွပဲ အသုံးဝင္ေတာ့တယ္ဗ်ဳိ႕။
ညမိုးခ်ဳပ္တာနဲ႕ က်ဳပ္က ထမင္းထုပ္
တစ္ထုပ္ကုိဖြက္ယူျပီး ထေနာင္းကုန္း
သခၤ်ဳိင္းထဲကုိ လာခဲ့တာဗ်။
ရြာထဲက လူေျခတိတ္တာနဲ႔ မဖဲဝါေျပာတဲ့
ကုကၠိဳပင္ၾကီးကုိ
က်ဳပ္သြားရွာတယ္။ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ။ေပတလူကုိ
ၾကိဳးနဲ႔တုပ္ထားတာဗ်ဳိ႕။က်ဳပ္က မ်က္ကြင္းေဆး
ကြင္းလာတာဆိုေတာ့ ျမင္ေနရတာေပါ့ဗ်ာ။
ေပတလူက က်ဳပ္ကုိေတြ႕ေတာ့
အားကုိးတၾကီးနဲ႕ၾကည့္ေနတယ္ဗ်။
က်ဳပ္က သူ႕ကုိလက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ျပျပီး
က်ဳပ္ သူ႕ကုိ လြတ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ့္
အေၾကာင္းေျပာတယ္။
ေပတလူနားလည္တယ္ဗ်။
က်ဳပ္က အခ်ိန္မဆိုင္းေတာ့ဘဲ လက္ထဲမွာ
အသင့္ကုိင္လာတဲ့
အင္းႏႈိးျပီးသား စမအင္းနဲ႔ေပတလူကုိ
ပစ္လိုက္တယ္ဗ်ဳိ႕။
"ဝုန္း"
ဟာ'ဝုန္း'ဆိုတဲ့အသံၾကီးနဲ႔ အခိုးအေငြ႕
ေတြထြက္လာတာဗ်။
က်ဳပ္လည္းေပတလူကုိ မျမင္ရေတာ့ဘူး။
လြတ္ပဲ လြတ္သြားသလား။မလြတ္ဘူး
လားဆိုတာက်ဳပ္လည္း မေျပာတတ္
ေတာ့ဘူးဗ်။
ခဏေနေတာ့ အခိုးေတြ တျဖည္းျဖည္း
ပ်ယ္သြားတယ္။
ေဟာ ေတြ႕ျပီဗ်ဳိ႕။ေတြ႕ျပီ။
ေပတလူၾကီးကုိ က်ဳပ္ေတြ႕ျပီဗ်ဳိ႕။
ဟာ ေပတလူၾကီး လြတ္သြားျပီဗ်ဳိ႕။
က်ဳပ္ကုိ စုိက္ၾကည့္ေနတယ္။
က်ဳပ္က အုတ္ဂူတစ္လုံးေပၚမွာ
ထမင္းထုပ္ကုိျဖည္ျပီး ထားလိုက္တယ္။
"ေပတလူ ထမင္းနဲ႕ဟင္းကုိ စားလိုက္ဦး။
ဆာေနေရာေပါ့။ေအာက္လမ္းက
အစာမေကြ်းဘဲ ခိုင္းထားတာ
တစ္ပတ္ေက်ာ္ျပီမို႔လား။
ေအာက္လမ္းကုိ ေၾကာက္စရာမလိုေတာ့ဘူး။
စားေပေတာ့။ျပီးေတာ့ က်ဳပ္တစ္ခုေျပာခ်င္
တယ္၊အခု ဒီေကာင္က က်ဳပ္ဒို႔ထေနာင္းကုန္း
ရြာသားေတြကုိဒုကၡေပးေတာ့မွာဗ်။
ေဆးကုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးမိန္းမရွာေနတာ။
ဒီလူ က်ဳပ္တို႔ကုိ ဒုကၡေပးေတာ့မွေပတလူရဲ႕"
က်ဳပ္က ဒါေလာက္ပဲေျပာျပီး ျပန္လာခဲ့တာဗ်ဳိ႕။
က်ဳပ္ဘာလုပ္လိုက္တယ္ဆိုတာ
က်ဳပ္တို႔တစ္ရြာလုံးမသိလိုက္ၾကဘူးဗ်။
လူမသိေအာင္ လုပ္ရတဲ့ကိစၥဆိုတာ
တစ္ေယာက္တည္းလုပ္မွ စိတ္ခ်ရတာဗ်။
ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္ ေက်ာက္ခဲကုိေတာင္
ဘာမွမေျပာတာ။ဒီေကာင္ကေတာ့
လာေမးပါတယ္
ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္က ငါစဥ္းစားေနတုန္းကြ
ေက်ာက္ခဲရလို႕ ေျပာလိုက္ရတာဗ်။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ နဂါးေဆးေပါ့လိပ္
ကေလးတစ္လိပ္ကုန္ေအာင္ ေသာက္ျပီး
က်ဳပ္အိပ္ရာဝင္ခဲ့တယ္။
က်ဳပ္လည္း ပင္ပန္းေနေတာ့ တစ္ခ်ဳိးတည္းကုိ
အိပ္သြားတာဗ်ဳိ႕။
"ကုိၾကီးတာေတ။ကုိၾကီးတာေတ"
"ဟဲ့ တာေတ ။ နင့္ကုိ ေက်ာက္ခဲလာေခၚလို႔"
ေက်ာက္ခဲေခၚသံေရာ အေမက်ဳပ္ကုိ
ႏႈိးတဲ့အသံေရာၾကားေတာ့မွက်ဳပ္ႏုိးသြား
တာဗ်။အိပ္ရာက ကပ်ာကယာထျပီး …
"ေဟ့ေကာင္ ေက်ာက္ခဲ လာေလ"
လို႔ ေခၚလိုက္ရတယ္ဗ်။ဒီေကာင္အိမ္ေပၚကုိ
ေလွကားကေန ေျပးတက္လာတာဗ်ဳိ႕။
"ကုိၾကီးတာေတ ။ ဟို ဟိုဆရာ ေသျပီဗ်"
"ေဟ…ဘယ္ဆရာတုံးကြ"
"ဟာ…ကုိၾကီးတာေတကလည္းဗ်ာ။
က်ဳပ္တို႕ရြာသားေတြ လႊတ္ၾကည္ညိဳေနတဲ႔
ေဆးဆရာကုိေျပာတာဗ်။ေပတလူၾကီးေနတဲ့
မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ
လ်ွာတစ္လစ္ၾကီးထြက္ျပီး ေသေနတာဗ်ဳိ႕။
ေပတလူၾကီးမ်ား သတ္လိုက္တာလားမသိ
ဘူးေနာ္ ကုိၾကီးတာေတ"
က်ဳပ္က အံ့ၾသဟန္လုပ္ျပျပီး
ေျပာရတာေပါ့ဗ်ာ။
"ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ ေက်ာက္ခဲရာ"
"ရြာထဲကလူေတြေတာင္
ဒီဆရာကုိ နည္းနည္းသံသယ
ဝင္ကုန္ၾကျပီဗ် ကုိၾကီးတာေတရ"
"ေဟ…ဘာျဖစ္လို႔တုန္း ေက်ာက္ခဲရ"
"ညအခ်ိန္မေတာ္ တိတ္တိတ္ကေလးထျပီး
ရြာျပင္ကုိ ထြက္တာ မရုိးဘူးလို႕
သူတို႔ထင္ေနၾကတယ္ဗ်။
ျပီးေတာ့ ေပတလူက က်ဳပ္တို႕ရြာကုိ
ေစာင့္ေရွာက္တဲ့သရဲေလဗ်ာ။
အခုေသတာကလည္း ေပတလူေနတဲ့
မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ
လ်ွာတစ္လစ္ၾကီးထြက္ျပီး
ေသေနတာဆိုေတာ့ ရြာထဲကလူေတြလည္း
စဥ္းစားၾကတာေပါ့ဗ်ာ။လူေတြသြားၾကည့္
ေနၾကတာဗ်။ကုိၾကီးတာေတေရာ
သြားမၾကည့္ဘူးလား"
"ဟာ မၾကည့္ခ်င္ပါဘူးကြာ။
ေသသြားေတာ့လည္း သျဂၤိဳဟ္လိုက္ရုံေပါ့ကြာ"
"ကုိၾကီးတာေတေျပာတာ ေနာက္ေတာင္
က်ေနျပီဗ်။သူၾကီးအမိန္႕နဲ႔ သခၤ်ဳိင္းထဲမွာ
ေျမက်င္းေတာင္ တူးေနၾကျပီဗ်"
က်ဳပ္က ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘဲ
နဂါးေဆးေပါ့လိပ္ကေလးတစ္လိပ္ကုိ
မီးညွိျပီး ဖြာေနလိုက္ေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။
ၿပီးပါၿပီ
ေက်ာက္ခဲျပန္သြားေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကုိ
က်ဳပ္ ဆက္ေတြးတယ္ဗ်။ဒီဆရာကုိ
က်ဳပ္က ဘာျဖစ္လို႔ အိပ္မက္မက္ရတာတုံး။
ျပီးေတာ့ ဒီဆရာကေပတလူကုိ ဘာေၾကာင့္
ၾကိဳးတုပ္ျပီး ရုိက္ရတာတုံး။
အဲဒါကေရာ တကယ္လား။
ေပတလူကုိတကယ္ ရုိက္ပုတ္ႏွိပ္စက္တာဆို
ရင္ေတာ့ဒီလူဟာ အထက္လမ္းဆရာေတာ့
မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။
ေအာက္လမ္းဆရာပဲ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။
ေအာက္လမ္းဆရာ ဟုတ္ရင္ေတာ့
က်ဳပ္တို႔ရြာကုိ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု
ဒုကၡေပးေတာ့မွာ ေသခ်ာတယ္ဗ်။
ဒီကိစၥ မဖဲဝါကုိ ေမးမွရေတာ့မွာဗ်။
ဒါေပမဲ့ ခါတိုင္းလို ထမင္းေတာင္းနဲ႔
ထြက္လို႔ေတာ့
ျဖစ္မယ္မထင္ဘူး။ရြာထဲကလူေတာ္ေတာ္
မ်ားမ်ားကဒီဆရာကုိ လႊတ္ၾကည္ညိဳေန
ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာက်ဳပ္က ဒီဆရာကိစၥ
မဖဲဝါကုိပင့္ျပီးေမးတယ္ဆိုရင္ ရြာနဲ႔
က်ဳပ္နဲ႔ ျပႆ နာ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္ဗ်။
က်ဳပ္တို႕ေတာသူေတာင္သားဆိုတာကလည္း
အခက္သားလားဗ်ာ။လူတစ္ေယာက္ကုိ
အထင္ၾကီးမိျပီဆိုရင္ ဘာကုိမွသိပ္စဥ္းစာ
းေတာ့တာမဟုတ္ဘူးဗ်။ညအိပ္ရာဝင္ေတာ့
မဖဲဝါ က်ဳပ္ကုိေပးထားတဲ့ကုိယ္တူကုိယ္ခဲြ
အရုပ္ကေလးကုိလက္ထဲမွာ
ဆုပ္ထားျပီးေတာ့
မဖဲဝါကုိ က်ဳပ္က အေၾကာင္းျပဳလိုက္တယ္။
"သခၤ်ဳိင္းရွင္မၾကီး မဖဲဝါဗ်ာ။
က်ဳပ္တို႕ရြာမွာ ဆရာတစ္ေယာက္ေရာက္ေန
တယ္ဗ်။ဒီလူကုိ က်ဳပ္ သိပ္မသကၤာဘူးမဖဲဝါ
အဲဒါ ဒီလူအေၾကာင္းကုိ
က်ဳပ္သိခ်င္လို႔ပါ။က်ဳပ္ကုိ မဖဲဝါေျပာျပေပးပါ"
က်ဳပ္က မဖဲဝါအရုပ္ကေလးကုိကုိင္ျပီး
မဖဲဝါကုိစိတ္ညႊတ္ျပီး တမ္းတလိုက္တယ္ဗ်။
"ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး အီ အီ အီ အီ"
က်ဳပ္နားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးေနရာ
တစ္ခုကေနျပီးမဖဲဝါရဲ႕ ေခြးနက္ၾကီးအူတဲ့
အသံကုိ က်ဳပ္ၾကားလိုက္ရသလိုပဲဗ်။
က်ဳပ္လက္ထဲမွာ ကုိင္ထားတဲ့
မဖဲဝါအရုပ္ကေလးက
ဆတ္ကနဲ တုန္သြားတယ္ဗ်။အရုပ္ကေလး
ကုိေခါင္းအုံးေအာက္မွာထားျပီး
က်ဳပ္အိပ္လိုက္တယ္။
က်ဳပ္အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့ အိပ္မက္မက္တယ္။
ေလေတြ တဝူးဝူးတိုက္ေနတဲ့ ေနရာေပါ့ဗ်ာ။
က်ဳပ္ေရွ႕မွာ တစ္ပင္လုံး အဝါေတြပြင့္ေနတဲ့
ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပင္ၾကီးဗ်။
ေလေတြ ဘယ္ေလာက္တိုက္တိုက္
ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပင္ၾကီးကေတာ့
အရြက္ကေလးတစ္ရြက္ေတာင္ မလႈပ္ဘူးဗ်။
ေဟာ မဖဲဝါေပၚလာျပီဗ်ဳိ႕။
ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပင္ၾကီးရဲ႕ ေနာက္ဘက္က
ထြက္လာသလိုလို ေလထဲကေပၚလာ
သလိုလိုပဲဗ်။က်ဳပ္နဲ႔ရြယ္တူေလာက္ရွိမယ့္
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပုံေပါ့ဗ်ာ။
ထဘီက သရက္ထည္လုံခ်ည္ေလးနဲ႔ဗ်။
အေပၚမွာေတာ့ ခါးေတာင္းအကၤ် ီ
ဝါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးဝတ္ထားတယ္။
နားရြက္ရဲ႕အေပၚမွာ ဆယ္ႏွစ္ရာသီအဝါေလး
တစ္ပြင့္ပန္ထားတယ္ဗ်။
"တာေတ နင္တို႕ရြာကုိ ေရာက္ေနတဲ့ဆရာက
ကုိးသခၤ်ဳိင္းေအာင္ထားတဲ့ ေအာက္လမ္း
ဆရာ ကုိးသခၤ်ဳိင္းစံညိဳတဲ့။ဒီေကာင္ပညာက
နည္းနည္းေႏွာေႏွာျမင့္တာ
မဟုတ္ဘူးဟဲ့။ဒါေပမဲ့ ဒီေကာင္က
သူမ်ားသားပ်ဳိသမီးပ်ဳိကုိ ဖ်က္ဆီး။
သူမ်ားမယားကုိ က်ဴးလြန္ေနတဲ့ အေကာင္ဟဲ့။
ဒီေတာ့ဒီေကာင္က
အျမဲတမ္းစည္းေပါက္ေနတဲ့
အေယာင္ေဆာင္ဆရာဟဲ့ တာေတရဲ႕။
အခုလည္း နင္တို႔ရြာမွာ သူၾကိဳက္တဲ့
မိန္းမေတြ႕ရင္
ေဆးဝါးေတြနဲ႕လုပ္ျပီး ရေအာင္ယူသြားမွာ။
ဒီေကာင္က ေရာက္ေလရာမွာ
ေဆးကုတဲ့ဆရာဟန္ေဆာင္ျပီး
ေဆးကုေနတာ။တကယ္ေတာ့ ဒီေကာင္က
သူေရာက္တဲ့ရြာအနီးအနားက
သရဲတစ္ေကာင္ကုိ
သူ႕ပညာနဲ႕ဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး ရြာထဲကလူေတြ
ေနမေကာင္းေအာင္ လုပ္ခိုင္းတယ္။
ျပီးရင္ သူကေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္
အသာေလးကုျပလိုက္တယ္။
သရဲတိုက္ထားတာကုိ ေဆးကုရတာ
လြယ္လြယ္ေလးပါဟယ္။
အဲဒီလိုေဆးကုရင္း ရသမ်ွကုိယူတယ္။
ျပီးေတာ့ သူၾကိဳက္တဲ့မိန္းမ ေတြ႕ရင္
ေဆးဝါးနဲ႔လုပ္ျပီး ယူတယ္။အခု ေပတလူကုိ
ဒီေကာင္ဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး ခိုင္းစားေနတာ။
ေပတလူက နင္တို႔ရြာသားေတြကုိ
သိပ္ခင္တာ။ဒါေပမဲ့ ကုိးသခၤ်ဳိင္းစံညိဳကုိ
ေၾကာက္လို႕သူ ခိုင္းတာေတြေတြကုိ
လုပ္ေပးေနရတာဟဲ့"
"ဟာ ဒါဆိုရင္ ဒီေအာက္လမ္းၾကီးကုိ
ဘယ္လိုလုပ္ရမွာတုံး"
"နင္မပူနဲ႔ တာေတ ။ဒီေကာင္ ေပတလူကုိ
အစးေကြ်းဖို႕ ေမ့ေနတာ တစ္ပတ္ရွိသြားျပီ။
သရဲနဲ႔အလုပ္လုပ္တဲ့လူက
သိပ္ဂရုစုိက္ရတာ။အဲဒီလို ကတိပ်က္သြားရင္
သရဲက ျပန္သတ္လို႔ရတယ္။
နင္သြားျပီး ေပတလူကုိလႊတ္ေပးလိုက္"
"ဗ်ာ။ ေပတလူက ဘယ္မွာတုံး မဖဲဝါ"
"သခၤ်ဳိင္းေျမာက္ဘက္က ကုကၠိဳပင္ၾကီးမွာ။
စံညိဳက ေျခမန္းကြင္းစြပ္ျပီး ၾကိဳးတုပ္ထား
တယ္။နင့္ကုိ ဆရာၾကီးေတြ ေပးထားခဲ့တဲ့
စမအင္းနဲ႔ပစ္လိုက္ရင္ ေပတလူကုိ
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာေတြ အားလုံး
ျပတ္ထြက္သြားလိမ့္မယ္။နင္
ဘာမွလုပ္စရာမလိုဘူး။
စံညိဳကုိ ေပတလူ သတ္လိမ့္မယ္။
ဒီေကာင္ကစည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ေပါက္ေန
တဲ့အေကာင္။
သူ႕အတတ္သူစူးျပီး သရဲသတ္လို႔
ေသမယ့္ေကာင္ဟဲ့။
မနက္ျဖန္ညမွာ ေပတလူကုိခိုင္းဖို႔
သခၤ်ဳိင္းထဲကုိ လူမသိေအာင္ လာလိမ့္မယ္။
ေပတလူရဲ႕မန္က်ည္းပင္ေအာက္
ေရာက္တာနဲ႔သစ္ပင္ေပၚကေပတလူ ခုန္ခ်ျပီး
စံညိဳကုိသတ္လိမ့္မယ္"
က်ဳပ္အိပ္မက္က လန္႔ႏုိးသြားတယ္။
ျပန္အိပ္လို႔လည္း ေကာင္းေကာင္း
မေပ်ာ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
မိုးလင္းတာနဲ႔ က်ဳပ္ရဲ႕ ေဆးလြယ္အိတ္ထဲမွာ
မဖဲဝါေျပာတဲ့ စမအင္းကုိရွာတယ္။
ေတြ႕တာေပါ့ဗ်ာ။
ဒီအင္းက က်ဳပ္ကုိ ဆရာႏြံဖေပးခဲ့တာဗ်။
ခုမွပဲ အသုံးဝင္ေတာ့တယ္ဗ်ဳိ႕။
ညမိုးခ်ဳပ္တာနဲ႕ က်ဳပ္က ထမင္းထုပ္
တစ္ထုပ္ကုိဖြက္ယူျပီး ထေနာင္းကုန္း
သခၤ်ဳိင္းထဲကုိ လာခဲ့တာဗ်။
ရြာထဲက လူေျခတိတ္တာနဲ႔ မဖဲဝါေျပာတဲ့
ကုကၠိဳပင္ၾကီးကုိ
က်ဳပ္သြားရွာတယ္။ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ။ေပတလူကုိ
ၾကိဳးနဲ႔တုပ္ထားတာဗ်ဳိ႕။က်ဳပ္က မ်က္ကြင္းေဆး
ကြင္းလာတာဆိုေတာ့ ျမင္ေနရတာေပါ့ဗ်ာ။
ေပတလူက က်ဳပ္ကုိေတြ႕ေတာ့
အားကုိးတၾကီးနဲ႕ၾကည့္ေနတယ္ဗ်။
က်ဳပ္က သူ႕ကုိလက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ျပျပီး
က်ဳပ္ သူ႕ကုိ လြတ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ့္
အေၾကာင္းေျပာတယ္။
ေပတလူနားလည္တယ္ဗ်။
က်ဳပ္က အခ်ိန္မဆိုင္းေတာ့ဘဲ လက္ထဲမွာ
အသင့္ကုိင္လာတဲ့
အင္းႏႈိးျပီးသား စမအင္းနဲ႔ေပတလူကုိ
ပစ္လိုက္တယ္ဗ်ဳိ႕။
"ဝုန္း"
ဟာ'ဝုန္း'ဆိုတဲ့အသံၾကီးနဲ႔ အခိုးအေငြ႕
ေတြထြက္လာတာဗ်။
က်ဳပ္လည္းေပတလူကုိ မျမင္ရေတာ့ဘူး။
လြတ္ပဲ လြတ္သြားသလား။မလြတ္ဘူး
လားဆိုတာက်ဳပ္လည္း မေျပာတတ္
ေတာ့ဘူးဗ်။
ခဏေနေတာ့ အခိုးေတြ တျဖည္းျဖည္း
ပ်ယ္သြားတယ္။
ေဟာ ေတြ႕ျပီဗ်ဳိ႕။ေတြ႕ျပီ။
ေပတလူၾကီးကုိ က်ဳပ္ေတြ႕ျပီဗ်ဳိ႕။
ဟာ ေပတလူၾကီး လြတ္သြားျပီဗ်ဳိ႕။
က်ဳပ္ကုိ စုိက္ၾကည့္ေနတယ္။
က်ဳပ္က အုတ္ဂူတစ္လုံးေပၚမွာ
ထမင္းထုပ္ကုိျဖည္ျပီး ထားလိုက္တယ္။
"ေပတလူ ထမင္းနဲ႕ဟင္းကုိ စားလိုက္ဦး။
ဆာေနေရာေပါ့။ေအာက္လမ္းက
အစာမေကြ်းဘဲ ခိုင္းထားတာ
တစ္ပတ္ေက်ာ္ျပီမို႔လား။
ေအာက္လမ္းကုိ ေၾကာက္စရာမလိုေတာ့ဘူး။
စားေပေတာ့။ျပီးေတာ့ က်ဳပ္တစ္ခုေျပာခ်င္
တယ္၊အခု ဒီေကာင္က က်ဳပ္ဒို႔ထေနာင္းကုန္း
ရြာသားေတြကုိဒုကၡေပးေတာ့မွာဗ်။
ေဆးကုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးမိန္းမရွာေနတာ။
ဒီလူ က်ဳပ္တို႔ကုိ ဒုကၡေပးေတာ့မွေပတလူရဲ႕"
က်ဳပ္က ဒါေလာက္ပဲေျပာျပီး ျပန္လာခဲ့တာဗ်ဳိ႕။
က်ဳပ္ဘာလုပ္လိုက္တယ္ဆိုတာ
က်ဳပ္တို႔တစ္ရြာလုံးမသိလိုက္ၾကဘူးဗ်။
လူမသိေအာင္ လုပ္ရတဲ့ကိစၥဆိုတာ
တစ္ေယာက္တည္းလုပ္မွ စိတ္ခ်ရတာဗ်။
ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္ ေက်ာက္ခဲကုိေတာင္
ဘာမွမေျပာတာ။ဒီေကာင္ကေတာ့
လာေမးပါတယ္
ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္က ငါစဥ္းစားေနတုန္းကြ
ေက်ာက္ခဲရလို႕ ေျပာလိုက္ရတာဗ်။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ နဂါးေဆးေပါ့လိပ္
ကေလးတစ္လိပ္ကုန္ေအာင္ ေသာက္ျပီး
က်ဳပ္အိပ္ရာဝင္ခဲ့တယ္။
က်ဳပ္လည္း ပင္ပန္းေနေတာ့ တစ္ခ်ဳိးတည္းကုိ
အိပ္သြားတာဗ်ဳိ႕။
"ကုိၾကီးတာေတ။ကုိၾကီးတာေတ"
"ဟဲ့ တာေတ ။ နင့္ကုိ ေက်ာက္ခဲလာေခၚလို႔"
ေက်ာက္ခဲေခၚသံေရာ အေမက်ဳပ္ကုိ
ႏႈိးတဲ့အသံေရာၾကားေတာ့မွက်ဳပ္ႏုိးသြား
တာဗ်။အိပ္ရာက ကပ်ာကယာထျပီး …
"ေဟ့ေကာင္ ေက်ာက္ခဲ လာေလ"
လို႔ ေခၚလိုက္ရတယ္ဗ်။ဒီေကာင္အိမ္ေပၚကုိ
ေလွကားကေန ေျပးတက္လာတာဗ်ဳိ႕။
"ကုိၾကီးတာေတ ။ ဟို ဟိုဆရာ ေသျပီဗ်"
"ေဟ…ဘယ္ဆရာတုံးကြ"
"ဟာ…ကုိၾကီးတာေတကလည္းဗ်ာ။
က်ဳပ္တို႕ရြာသားေတြ လႊတ္ၾကည္ညိဳေနတဲ႔
ေဆးဆရာကုိေျပာတာဗ်။ေပတလူၾကီးေနတဲ့
မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ
လ်ွာတစ္လစ္ၾကီးထြက္ျပီး ေသေနတာဗ်ဳိ႕။
ေပတလူၾကီးမ်ား သတ္လိုက္တာလားမသိ
ဘူးေနာ္ ကုိၾကီးတာေတ"
က်ဳပ္က အံ့ၾသဟန္လုပ္ျပျပီး
ေျပာရတာေပါ့ဗ်ာ။
"ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ ေက်ာက္ခဲရာ"
"ရြာထဲကလူေတြေတာင္
ဒီဆရာကုိ နည္းနည္းသံသယ
ဝင္ကုန္ၾကျပီဗ် ကုိၾကီးတာေတရ"
"ေဟ…ဘာျဖစ္လို႔တုန္း ေက်ာက္ခဲရ"
"ညအခ်ိန္မေတာ္ တိတ္တိတ္ကေလးထျပီး
ရြာျပင္ကုိ ထြက္တာ မရုိးဘူးလို႕
သူတို႔ထင္ေနၾကတယ္ဗ်။
ျပီးေတာ့ ေပတလူက က်ဳပ္တို႕ရြာကုိ
ေစာင့္ေရွာက္တဲ့သရဲေလဗ်ာ။
အခုေသတာကလည္း ေပတလူေနတဲ့
မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ
လ်ွာတစ္လစ္ၾကီးထြက္ျပီး
ေသေနတာဆိုေတာ့ ရြာထဲကလူေတြလည္း
စဥ္းစားၾကတာေပါ့ဗ်ာ။လူေတြသြားၾကည့္
ေနၾကတာဗ်။ကုိၾကီးတာေတေရာ
သြားမၾကည့္ဘူးလား"
"ဟာ မၾကည့္ခ်င္ပါဘူးကြာ။
ေသသြားေတာ့လည္း သျဂၤိဳဟ္လိုက္ရုံေပါ့ကြာ"
"ကုိၾကီးတာေတေျပာတာ ေနာက္ေတာင္
က်ေနျပီဗ်။သူၾကီးအမိန္႕နဲ႔ သခၤ်ဳိင္းထဲမွာ
ေျမက်င္းေတာင္ တူးေနၾကျပီဗ်"
က်ဳပ္က ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘဲ
နဂါးေဆးေပါ့လိပ္ကေလးတစ္လိပ္ကုိ
မီးညွိျပီး ဖြာေနလိုက္ေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။
ၿပီးပါၿပီ
Comments
Post a Comment