တေစၧလက္သီး (ဒု)
တေစၧလက္သီး (ဒု)
ပရိတ္သတ္ေတြအားလုံး ျငိမ္က်သြားျပီဗ်ဳိ႕။
ပဲြတစ္ခုလုံး တိတ္ဆိတ္လို႔ ။ ေစာကရင္ကလည္း
ေတာ္ေတာ္ကုိ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားပုံပါပဲဗ်ာ။
ၾကိဳးဝိုင္းေထာင့္ကေလးမွာ သြားထိုင္ေနတယ္
ကုိေရႊမိုးအေလာင္းကုိ ကပ္နဲ႔သယ္ထုတ္သြားျပီ။
လူေတြ အားလုံး လိုက္သြားၾကတယ္
ဒိုင္က ေစာကရင္ ႏုိင္ေၾကာင္း ေၾကညာတယ္
လက္ေဝွ႔ထိုးတဲ့ပဲြေတြမွာ ဒီလိုျဖစ္တတ္တဲ့အေၾကာင္း
ေျပာတယ္။လက္ေဝွ႔ပဲြ မစခင္ ကတည္းက
ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လက္မွတ္ထိုးျပီးမွ အခုလို
ထိုးသတ္တာျဖစ္လို႔ ေစာကရင္မွာ ရာဇဝတ္ေၾကာင္းအရ
အျပစ္မရွိေၾကာင္း ရွင္းျပတယ္။
ျပီးေတာ့ ေစာကရင္ကုိ ဆုေၾကးေငြ ေပးတယ္။
ဒီမွာတင္ ျပႆနာ စေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ကုိေရႊမိုးရဲ႕ညီ
ကုိေရႊဒိုးက ဒိုင္လူၾကီးေတြေရွ႕မွာ ေစာကရင္ကုိ စိန္ေခၚတယ္။
ေစာကရင္က ကုိေရႊဒိုးကုိ ေတာင္းပန္တယ္ဗ်။
အခုလို စိတ္လိုက္မာန္ပါ မလုပ္ဖို႔ေျပာတယ္။
ဒါေပမဲ့ အစ္ကုိအတြက္ ေသြးဆူေနတဲ့ ကုိေရႊဒိုးက
ဘယ္သူေဖ်ာင္းဖ်လို႔မွ မရေတာ့ဘူးဗ်ဳိ႕။
ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ဆုံးေတာ့ လက္ေဝွ႔ပဲြ ေနာက္ဆုံးညမွာ
စိန္ေခၚပဲြ က်င္းပေပးဖို႔ ဒိုင္လူၾကီးေတြေရာ
ရြာလူၾကီးေတြေရာ ေစာကရင္ေရာ ကုိေရႊဒိုးေရာ
အားလုံးသေဘာတူလိုက္ၾကတယ္
ဒီသတင္းက ဘုရားပဲြတစ္ဝိုက္ကုိ ခ်က္ခ်င္းပ်ံ႕သြားျပီးေတာ့
အားလုံးက ပဲြၾကီးပဲြေကာင္းတစ္ပဲြေတာ့ ၾကည့္ရျပန္ျပီဆိုျပီး
ေမ်ွာ္လင့္ေနၾကေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။
က်ဳပ္တို႔ကေတာ့ ဘုရားပဲြကိစၥ လုပ္လိုက္ၾက
ကုိေရႊမိုး အသုဘကိစၥ လုပ္လိုက္ၾကနဲ႔
တအားပင္ပန္းေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
အသုဘရက္အတြင္း ကုိေရႊဒိုးကုိ လုံးဝမေတြ႕ရဘူးဗ်။
"ကုိေရႊဒိုးတစ္ေယာက္ မျမင္ပါလားဗ်"
လို႔ က်ဳပ္က ကုိဆိတ္ဖြားကုိ ေမးလိုက္တယ္
ကုိဆိတ္ဖြားက က်ဳပ္နားနားကုိကပ္ျပီး
တိုးတိုးေလး ေျပာတယ္ဗ်။
"တာေတ ကုိေရႊဒိုးက ေတာထဲဝင္သြားျပီကြ။
ေတာထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း လက္ေဝွ႔သြားက်င့္ေနတယ္တဲ့"
"ဟာ ဟုတ္လား ။ သူအစ္ကုိေရႊမိုး သျဂၤ ိဳဟ္တဲ့ေန႔က
က်ဳပ္ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္"
"ေအး ဟုတ္တယ္ ။ အဲဒါ ခဏလာတာ ။ ျပီးေတာ့
ေတာထဲ ျပန္ဝင္သြားတယ္ "
ကုိဆိတ္ဖြားလည္း ျငိမ္ျပီး စဥ္းစားေနတယ္ ။
က်ဳပ္လည္း ေတြးေနမိတာေပါ့ဗ်ာ။
(ကေဝပ်ံစာအုပ္ထဲမွာ 'ပင္လယ္စုန္း 'မွာ ကုိဆိတ္ဖြားအေၾကာင္း
က်ဳပ္ေရးခဲ့ပါတယ္)
"တာေတ ငါ့သေဘာေျပာရရင္ေတာ့ ေရႊမိုးက ေရႊဒိုးထက္
လက္ေဝွ႔ပညာမွာ အပုံၾကီးသာတာကြ။ ေရႊမိုးေတာင္ ေစာကရင္ကုိ
မႏုိင္ရင္ ေရႊဒိုးက ေစာကရင္ကုိ ႏုိင္ဖို႔ လြယ္ပါ့မလား"
ကုိဆိတ္ဖြားေျပာတာ အမွန္ဗ်။ ဒါ ေစတနာစကားဗ်။
ကုိေရႊဒိုးအတြက္ စုိးရိမ္လို႕ေျပာတာ ။
"က်ဳပ္လည္း ဒီအတိုင္း ေတြးမိတာပဲဗ်။ ကုိဆိတ္ဖြားရဲ႕။
ဒါေပမဲ့ အေျခအေနက လြန္သြားျပီေလ။ တရားဝင္ စိန္ေခၚျပီး
ပဲြရက္ေတာင္ သတ္မွတ္ျပီးသြားျပီေလ"
"ေအး အဲဒါေၾကာင့္ ငါ စုိးရိမ္ေနတာေပါ့ တာေတရ"
"က်ဳပ္လည္း ကုိေရႊဒိုးအတြက္ စိတ္ပူမိတာပါပဲဗ်ာ"
က်ဳပ္နဲ႔ ကုိဆိတ္ဖြား ေျပာေနတာကုိ ေဘးက နားေထာင္ေနတဲ့
ကုိဖိုးေထာင္ကလည္း ဝင္ေျပာတယ္ဗ်ာ။
"သိပ္မပူပါနဲ႔ကြာ ။ လက္ေဝွ႔ထိုးတယ္ဆိုတာ ပညာသက္သက္လည္း
မဟုတ္ဘူးကြ။ ကံလည္းပါတယ္ တာေတရ ။ ကုိယ့္အတြက္
ထိုးကြက္ေကာင္းေတြ အမွတ္မထင္ ေပၚလာရင္ ကုိယ္ကလည္း
မိမိရရ ထိုးလိုက္ႏုိင္ရင္ ကုိယ္ႏုိင္တာပဲကြ ။ ျပီးေတာ့
ေစာကရင္က ေရႊမိုးကိစၥနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကုိ တုန္လႈပ္သြားတာကြ။
လက္ေဝွ႕သမားတစ္ေယာက္ဟာ အဲဒီလို စိတ္တုန္လႈပ္သြားရင္လည္း
ရႈံးတတ္တာကြ"
(ကုိဖိုးေထာင္အေၾကာင္းကုိ 'သံလက္ဝါးမဖဲဝါ'စာအုပ္ထဲက
ကုိးသခၤ်ဳိင္းပုဆိန္မွာ ဖတ္ႏုိင္တယ္ဗ်)
"ဖိုးေထာင္ မင္းေျပာခ်င္တာက ေစာကရင္ ရႈံးႏုိင္တယ္လို႔
ေျပာခ်င္တာမို႕လား"
"ဟုတ္တယ္ ကုိဆိတ္ဖြားရဲ႕ ။ က်ဳပ္ေတာ့ ေရႊဒိုးႏုိင္မယ္ထင္တာပဲဗ်ာ"
"ဖိုးေထာင္ မင္းစဥ္းစားေနာ္ ။ ဟိုေန႔က ပဲြမွာ ေစာကရင္ကုိ
ေရႊမိုး ထိုးထားတာ နည္းနည္းေနာေနာမွ မဟုတ္တာကြာ။
ဒါေတာင္ ဒီကရင္က ေတာင့္ခံႏုိင္တာကြ ။ ျပီးေတာ့
ဒီေကာင္က လက္ဖ်ံတစ္လုံးတည္းေကာင္ကြ။ အဲဒီလို
လက္ဖ်ံတစ္လုံးတည္း ရွိတဲ့ေကာင္ေတြက လႊတ္သန္တာေနာ"
"ဒါေတာ့ ကုိဆိတ္ဖြားေျပာတာ ဟုတ္တယ္ဗ်။ ကုိဖိုးေထာင္ရဲ႕။
ကုိေရႊမိုးကုိ ေနာက္လုပ္လိုက္တဲ့ နားထင္ႏွစ္ဖက္ကုိ ညွပ္ရုိက္ခ်လိုက္တာ
အဲဒီလက္ဖ်ံအားနဲ႔ ရုိက္လိုက္တာဗ်။ ကုိေရႊမိုးအသက္
ပါသြားတာေနာ္"
"တာေတေရ လက္ေဝွ႔ဆိုတာ သတိပဲကြ။ သတိတစ္ခ်က္
လြတ္သြားရင္ ခံရမွာပဲ"
ကုိဖိုးေထာင္ ေျပာတာလည္း ဟုတ္တာပဲဗ်။က်ဳပ္လည္း
ငုိင္ျပီး စဥ္းစာေနမိေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ အသုဘအိမ္က ဝိုင္းထဲမွာ
ထိုးထားတဲ့ ကနဖ်င္းထဲမွာ ကုိယ္အုပ္စုနဲ႔ ကုိယ္ ေရေႏြးၾကမ္း
ေသာက္ လက္ဖက္စားရင္း တိုးတိုး တိုးတိုး စကားေျပာေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
အားလုံးကေတာ့ ကုိေရႊဒိုး ထပ္ျပီးဒုကၡေရာက္မွ စုိးရိမ္ေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုပဲ စုိးရိမ္ စုိးရိမ္ စကားက လြန္ေနျပီဗ်။
လူၾကီးေတြ အားလုံးေရွ႕မွာ စိန္ေခၚပဲြလက္မွတ္ေတြ ထိုးျပီးသြားျပီဗ်။
ကုိေရႊဒိုးက ေတာထဲဝင္ျပီး လက္ေဝွ႔က်င့္ေနလို႔ ေစာကရင္ကလည္း
မီးေလာင္ကုန္းက သူ႕မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္မွာ လက္ေဝွ႔
က်င့္ေနတယ္ဗ်။
အားလုံးေမ်ွာ္လင့္ေနတဲ့ေန႔ ေရာက္ျပီေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေန႔ဟာ
လက္ေဝွ႔ပဲြေတြ အားလုံး ျပီးသြားတဲ့ေန႔ဗ်။ ညခုႏွစ္နာရီမွာ
ကုိေရႊဒိုးနဲ႔ ေစာကရင္ ေနာက္ဆုံးပဲြထိုးမွာ ။ ျပီးရင္ ဒီႏွစ္ဘုရားပဲြအတြက္
ဗမာ့လက္ေဝွ႔ပဲြ ျပီးဆုံးသြားျပီေပါ့ဗ်ာ။
ထေနာင္းကုန္း။မီးေလာင္ကုန္း ။ေငြတြင္းကုန္း။ ဘန္႕ေဘြးကုန္းစတဲ့
အနီးအနားရြာေတြက သူၾကီးေတြ အကုန္ေရာက္ေနၾကျပီ။
အရႈံးအႏုိင္ကုိ ဆုံးျဖတ္မယ့္ ဒိုင္လူၾကီးသုံးေယာက္နဲ႔ ရန္ကုန္က
လာတဲ့ ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္လူၾကီးလည္း ေရာက္ျပီဗ်။
ၾကိဳးဝိုင္းရဲ႕ ေလးဘက္ေလးတန္းမွာ ေရာက္ေနတဲ့
ပရိတ္သတ္ေတြကလည္းၾကိတ္ၾကိတ္ကုိ တိုးေနေတာ့တာဗ်ဳိ႕။
ေစာကရင္က ဒူးဖုံးေဘာင္းဘီအနီေပၚမွာ ပုဆိုးပတ္စည္းထားတယ္။
ကုိေရႊဒိုးကေဘာင္းဘီအနက္ေပၚမွာ ပုဆိုးပတ္စည္းထားတယ္။
ဆိုင္းဝိုင္ူက ဧည့္ခံတီးလုံး စေနျပီဗ်။ဒီတစ္ခါ ၾကိဳးဝိုင္းထဲကုိ
အရင္ဝင္ရတဲ့သူက ကုိေရႊဒိုးဗ်။ တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔
လက္ေဝွ႕ေရးျပတယ္။ သေဘာေလာက္ပါပဲ။
သိပ္ၾကာၾကာ မျပပါဘူး။ျပီးေတာ့ ေစာကရင္။
သူလည္း လက္ေဝွ႔ေရးကုိ စတိေလာက္ပဲ ျပတာဗ်။
ေစာကရင္လည္း မ်က္ႏွာ နည္းနည္းေတာ့ ပ်က္ေနတယ္ဗ်။
ကုိဆိတ္ဖြားေျပာတာ ဟုတ္ေလာက္မယ္။ လက္ေဝွ႔ပဲြထုံးစံအတိုင္း
ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္က လက္ေဝွ႔ပဲြမွာ မလုပ္ရမယ့္ကိစၥေတြကုိ
ရွင္းျပေနတယ္ ။ ျပီးတာနဲ႔ တစ္ေယာက္ တစ္ေထာင့္ဆီသြားျပီး
ရပ္ေနရတာေပါ့ဗ်ာ။
"ေနာင္"
ပဲြေတာ့ စျပီဗ်ဳိ႕။ႏွစ္ေယာက္သား ေျပးဝင္လာတယ္။
ဒါေပမဲ့ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ လွည့္ပတ္ျပီး
အကဲခတ္ေနတယ္ဗ်။ဘယ္သူမွစျပီး မထိုးေသးဘူး။
ၾကိဳးဝိုင္းအလယ္မွာ လွည့္ပတ္ျပီး တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္
ေခ်ာင္းေနတယ္ ။
"ေဖာင္း"
"ဘုန္း"
ကုိေရႊဒိုးက စထိုးတယ္ဗ်။ ေစာကရင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကုိ
လက္သီးတစ္လုံး ဝင္သြားတယ္။ ေဖာင္း ဆို ျမည္သြားတာဗ်ဳိ႕။
လက္သီးတစ္ခ်က္ ထိတာေလာက္ေတာ့ ေစာကရင္က ျဖဳန္ေတာင္
မျဖဳန္ဘူးဗ်ဳိ႕။ ခ်က္ခ်င္းကုိ ျပန္ထိုးလိုက္တာ ဘုန္း ကနဲ
ျမည္ျပီး ကုိေရႊဒိုးရင္ဘတ္ကုိ ထိတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔
တစ္ေယာက္ကေတာ့ လွည့္ပတ္ေခ်ာင္းေနေတာ့တာဗ်။
"ဖုန္း ေျဖာင္း"
"ေဝး ေရႊဒိုးကြ ထေနာင္းကုန္းသားကြ"
ကုိေရႊဒိုးက ေစာကရင္ကုိ အငုိက္မွာ ေျခေထာက္နဲ႔ ပတ္ျပီး
ကန္လိုက္တာဗ်ဳိ႕။ 'ဖုန္း'ဆိုတဲ့ အသံက လက္ျပင္ကုိ
ထိသြားတာ။ ျပီးေတာ့ တစ္ဆက္တည္း ေမးဖ်ားကုိ ထိသြားျပီး
'ေျဖာင္း'ျမည္သြားတာ။ဒီတစ္ခါေတာ့ ေစာကရင္ ေနာက္ကုိ
ယိုင္သြားျပီး ေျခတစ္လွမ္း ေနာက္ကုိ ဆုတ္သြားတယ္ဗ်ဳိ႕
ေစာကရင္က ေခါင္းကုိ တစ္ခ်က္ခါလိုက္တယ္။
နည္းနည္းမူးသြားတယ္ ထင္ရဲ႕။ခ်က္ခ်င္း ေျပးဝင္လာတယ္။
ဒီလက္ေဝွ႔ပဲြက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဘာမာယာ
ဘာပရိယာယ္မွ မပါဘဲ ရုိးရုိးသားသား ပညာခ်င္းျပိဳင္တဲ့ပဲြ
အစစၺ္။
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လွည့္ပတ္ျပီး ျပန္ေခ်ာင္းေနျပန္ျပီဗ်။
ေစာကရင္က အသားျဖဴေတာ့ မ်က္ႏွာက ခ်က္ခ်င္းကုိ
ရဲတက္လာတာဗ်ဳိ႕။ကုိေရႊဒိုးကေတာ့ အညာသား အသားညိဳညိဳ
ဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္းမသိသားေသးဘူးဗ်။ ေစာကရင္က
ခုန္ေနတယ္ဗ်။ ေစာကရင္ ဘာလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ
ကုိေရႊဒိုးက ၾကိဳသိေနတဲ့ပုံပဲဗ်။ခုန္ျပီ ေစာကရင္ ခုန္ကန္လိုက္ျပီ။
"ဝွီး"
ေလကုိ ကန္မိတာဗ်။'ဝွီး'ကနဲ ျမည္သြားတာဗ်ဳိ႕။
ဒီကန္ခ်က္သာ ထိသြားရင္ ကုိေရႊဒိုး ပဲြသိမ္းသြားႏုိင္တယ္။
ကုိေရႊဒိုးက ကုိယ္ကုိ ေနာက္ဘက္ကေလးယိမ္းျပီး ေရွာင္ေပးလိုက္တယ္။
ေျခဖ်ားက ကုိေရႊဒိုးရဲ႕ ရင္ဘတ္ေရွ႕က ကပ္ျပီး လြတ္သြားတာ။
ကုိေရႊဒိုးကလည္း အဆင့္သင့္ျပင္ျပီးသားဗ်။ဘယ္တံေတာင္နဲ႔
ေစာကရင္ရဲ႕ ေပါင္ကုိ ဆက္ကနဲ လွမ္းေထာက္လိုက္တယ္။
ေစာကရင္ ခ်ိန္ဆထားတဲ့အရွိန္ကုိ ေနာက္ထပ္အရွိန္တစ္ခု
ခပ္ျပင္းျပင္း ထပ္ေပါင္းေပးလိုက္တယ္။ ဟန္ခ်က္ပ်က္သြားျပီေပါ့ဗ်ာ။
ေစာကရင္ ေျမၾကီးေပၚကုိ ဝမ္းလ်ားေမွာက္ လဲက်သြားတယ္။
"ေဝး…ကရင္ သြားေတာ့မယ္ေဟ့"
ပရိတ္သတ္က ကုိယ့္ရြာသားနဲ႔ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က လူေတြေလဗ်ာ။
ကုိေရႊဒိုးကုိပဲ အားေပးတာေပါ့ဗ်။ ဒါေပမဲ့လည္း က်ဳပ္တို႔
အညာသားေတြက သိပ္ေတာ့ မရုိင္းပါဘူးဗ်ာ။ေစာကရင္ကုိလည္း
အားေပၾကပါတယ္။
"ေစာကရင္ ထ ထ ျမန္ျမန္ျပန္ထျပီး ထိုးကြ"
ထပါတယ္ ။ ေစာကရင္ကလည္း ေျမျပင္မွာ လက္ေထာက္ျပီး
ျပန္ထတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ထယူရတယ္ဗ်။
ေစာကရင္ ခုန္ေနတယ္။ ေသြးလွည့္ပတ္မႈကုိ မွန္ေအာင္ ျပန္လုပ္တာ
ျဖစ္မွာဗ်။ မထိုးၾကေသးဘူး ။ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္
မ်က္ျခည္မျပတ္ ၾကည့္ေနတယ္ ။
တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဟာကြက္ကုိ တစ္ေယာက္က ေခ်ာင္းေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ကုိေရႊဒိုးက ေရွ႕မွာကာထားတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ခ်က္ခ်င္း
ေအာက္ခ်လိုက္တယ္။ လ်င္လိုက္တဲ့ ေစာကရင္ ။ခ်က္ခ်င္း
ေျပးဝင္ျပီး ကုိေရႊဒိုးရဲ႕ ရင္ဘတ္ကုိ ေခါင္းနဲ႔ ေျပးေဆာင့္တာဗ်။
ဒါေပမဲ့ ကုိေရႊဒိုးက တမင္ဖြင့္ေပးလိုက္တဲ့ အကြက္ေလဗ်ာ။
ဘယ္လြယ္လြယ္နဲ႔ရမလဲ။ကုိေရႊဒိုးက ကုိယ္ကုိ ဆတ္ကနဲ
တိမ္းျပီး ေရွာင္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဘယ္ဒူးနဲ႕
ရင္ဝကုိ ဆတ္ခနဲ ထိုးလိုက္တယ္။ ေစာကရင္
မ်က္ႏွာၾကီးရႈံ႕ျပီး ဟက္ထိုးၾကီး လဲက်သြားေရာဗ်ဳိ႕။
"ေဝး…ကုိေရႊဒိုးတဲ့ေဟ့ ကရင္ မထႏုိင္ေတာ့ဘူးကြ"
"ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း"
ေအာ္သံေတြေရာ လက္ခုတ္သံေတြေရာ ဆူညံေနေတာ့တာဗ်ာ။
ေရႊေတာင္ဦး ဘုရားပဲြတင္မကဘူး ။ အနီးအနားရြာေတြပါ
လႊမ္းသြားေလာက္ရဲ႕ဗ်။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေစာကရင္
ခ်က္ခ်င္းမထႏုိင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။သူတို႕ေဘးမွာ ပတ္ေျပးျပီး
မ်က္ျခည္မျပတ္ ၾကည့္ေနတဲ့ ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္လူၾကီးက
ထုံးစံအတိုင္း ေျပးျပီး နံပါတ္ေရျပီေပါ့ဗ်ာ။
"တစ္ ႏွစ္ သုံး ေလး ငါး ေျခာက္"
"ေဝး…"
ေစာကရင္ မထႏုိင္ေတာ့ဘူးထင္ျပီး လူေတြက ေအာ္ၾကတာဗ်ဳိ႕။
"ခုႏွစ္"
ထျပီ။ ေစာကရင္ ထလာျပီ။ နည္းနည္းေတာ့ ယိုင္သြားျပီဗ်။
သူ႕ရင္ဘတ္ကုိ လက္နဲ႔ဖိျပီး ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ လုပ္ေနတယ္။
"ေဟ့ေကာင္ ကရင္ အရႈံးေပးလိုက္ေတာ့ မင္း ရႈံးေနျပီ"
တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေပါ့ဗ်ာ ေအာ္ဟစ္ေနၾကတာေပါ့။
ဒါကေတာ့ လက္ေဝွ႔ပဲြရဲ႕ ထုံးစံေပါ့။
ဒါေပမဲ့ ေစာကရင္ကေတာ့ သူတို႔ထင္သေလာက္ မေပ်ာ့ဘူးဗ်။
လက္ေဝွ႕သမားပါဆိုဗ်ာ။ ဇာတ္မင္းသားမွ မဟုတ္တာ။
ဒါေလာက္နဲ႔ေတာ့ ေခြက်သြားပါ့မလားဗ်ာ။
ေဟာ ေစာကရင္ ပုံမွန္ျဖစ္သြားျပီဗ်။ ကုိေရႊဒိုးနဲ႔
ေစာကရင္ထိုးတဲ့ပဲြဟာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ေကာင္းတဲ့ပဲြပါဗ်ာ။
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္တို႔ လွည့္စားတာတို႕ ဘာမွမလုပ္ဘဲ
ပညာသက္သက္ကုိ ျပိဳင္ၾကတာဗ်။ ဟာ…ဒီတစ္ခါေတာ့
ေစာကရင္က တိုက္ကြက္ေျပာင္းသြားျပီဗ်ဳိ႕။ကုိေရႊဒိုးဆီကုိ
ေျပးဝင္တာဗ်။ လူခ်င္း ေျပးလုံးတာ။ထိုးျပီဗ်ဳိ႕။
ထိုးျပီ။ႏွစ္ေယာက္စလုံး ထိုးၾကတာဗ်။
'ခြပ္' 'ေျဖာင္း' 'ခြပ္' 'ေျဖာင္း' 'ဘုန္း'
ေရွာင္လည္း မေရွာင္ေတာ့ဘူး ။ ႏွစ္ေယာက္သား
ေတ့ျပီး ထိုးတာဗ် ။ ဒီလိုေတ့ျပီးထိုးေတာ့ ေစာကရင္ရဲ႕
လက္သီးက ပုိျပီး ျပင္းပုံရတယ္ ။
သူက လက္ဖ်ံတစ္လုံးတည္းလူကုိဗ်။
ကုိေရႊဒိုး မ်က္ႏွာေတြ ခ်က္ခ်င္းနီရဲျပီး ဖူးေယာင္ကုန္တာဗ်ဳိ႕။
ေတာ္ေတာ္ကုိ ပါးနပ္တဲ့ ေစာကရင္ပဲဗ်ာ။
သူ႕ရဲ႕ အားသာခ်က္ကုိ သူသိတာကုိးဗ်။
အတူတူယွဥ္ထိုးေပမယ့္ ကုိေရႊဒိုး ပုိျပီး အထိနာတဲ့ပုံဗ်။
ကုိေရႊဒိုး နည္းနည္းယိုင္သြားတယ္ ။ ေဟာ ေစာကရင္က
ေနာက္ကုိ ခြာလိုက္တယ္ ။ ကုိေရႊဒိုးလည္း
ေနာက္ကုိ ဆုတ္လိုက္တယ္ ။
လူခ်င္း ျပန္ခြာလိုက္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဟာ ေစာကရင္ ခုန္ျပီဗ်ဳိ႕။ လႊားကနဲပဲဗ်ာ။ ဘယ္သူမွကုိ
ထင္မထားတာဗ် ။ ကုိ ေရႊဒိုးလည္း တင္ထားပုံ မရဘူး။
တိုက္ျပီဗ်ာ ။ တိုက္ျပီ ။ ဒူးနဲ႔ တိုက္တာဗ်ဳိ႕။
ဒူးပ်ံမွ ဒူးပ်ံအစစ္ဗ်ာ။
"ဘုန္း" "အင့္ " "ဖုန္း"
"ဘုန္း" ဆိုတာက ကုိေရႊဒိုးရဲ႕ ရင္ဝတည့္တည့္ကုိ
ေစာကရင္ရဲ႕ ညာဘက္ဒူးပ်ံ ဝင္သြားတာဗ်ဳိ႕။
"အင့္" ဆိုတာက ကုိေရႊဒိုး ေအာ္လိုက္တဲ့ အသံ။
"ဖုန္း" ဆိုတာက ကုိေရႊဒိုး ဖင္ထိုင္လ်က္ လဲသြားတာ။
ကုိေရႊဒိုးက ဖင္ထိုင္လ်က္ လဲရုံမကဘူး ။ ပက္လက္ပါ
လန္က်သြားတာဗ်ာ ။ ဘယ္လိုလူ ဒီဒူးပ်ံကုိ ခံႏုိင္မွာတုံးဗ်ာ။
"ဟာ"
က်ဳပ္တို႔ အညာသားေတြရဲ႕ ပါးစပ္က ျပိဳင္တူထြက္လာတဲ့
အသံဗ်။ ေပါင္မွာ ထိုးကြင္းေတြ အျပည့္ထိုးထားတဲ့
ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္ကကုိေရႊဒိုးအနားကုိ ေျပးလာျပီး နံပါတ္ေရတယ္ဗ်။
"တစ္ ။ ႏွစ္ ။ သုံး"
ကုိေရႊဒိုးကေတာ့ လႈပ္ေတာင္ မလႈပ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
"ေလး။ ငါး။ ေျခာက္"
နည္းနည္းမွကုိ မလႈပ္တာဗ်။
"ဟာ ေရႊဒိုး သြားျပန္ျပီထင္တယ္"
"ေရႊမိုးေနာက္ကုိ လိုက္သြားျပီကြ"
တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
"ဒီကရင္ကုိ ဝိုင္းသတ္လိုက္ၾကရေအာင္ကြာ"
ေဒါသၾကီးသေလာက္ မိုက္မဲတဲ့ က်ဳပ္တို႔ရြာသား
ငထုံဆိုတဲ့ လူက အေဖာ္စပ္ေနေသးေရာဗ်ာ။
"ေဟ့ေကာင္ ငထုံ ။ မင္း ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း ။
ဒါ ေယာက်ၤားေတြ သတၲိျပိဳင္တဲ့ပဲြကြ ။
မင္း နားလည္လား"
ပရိတ္သတ္ေတြအားလုံး ျငိမ္က်သြားျပီဗ်ဳိ႕။
ပဲြတစ္ခုလုံး တိတ္ဆိတ္လို႔ ။ ေစာကရင္ကလည္း
ေတာ္ေတာ္ကုိ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားပုံပါပဲဗ်ာ။
ၾကိဳးဝိုင္းေထာင့္ကေလးမွာ သြားထိုင္ေနတယ္
ကုိေရႊမိုးအေလာင္းကုိ ကပ္နဲ႔သယ္ထုတ္သြားျပီ။
လူေတြ အားလုံး လိုက္သြားၾကတယ္
ဒိုင္က ေစာကရင္ ႏုိင္ေၾကာင္း ေၾကညာတယ္
လက္ေဝွ႔ထိုးတဲ့ပဲြေတြမွာ ဒီလိုျဖစ္တတ္တဲ့အေၾကာင္း
ေျပာတယ္။လက္ေဝွ႔ပဲြ မစခင္ ကတည္းက
ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လက္မွတ္ထိုးျပီးမွ အခုလို
ထိုးသတ္တာျဖစ္လို႔ ေစာကရင္မွာ ရာဇဝတ္ေၾကာင္းအရ
အျပစ္မရွိေၾကာင္း ရွင္းျပတယ္။
ျပီးေတာ့ ေစာကရင္ကုိ ဆုေၾကးေငြ ေပးတယ္။
ဒီမွာတင္ ျပႆနာ စေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ကုိေရႊမိုးရဲ႕ညီ
ကုိေရႊဒိုးက ဒိုင္လူၾကီးေတြေရွ႕မွာ ေစာကရင္ကုိ စိန္ေခၚတယ္။
ေစာကရင္က ကုိေရႊဒိုးကုိ ေတာင္းပန္တယ္ဗ်။
အခုလို စိတ္လိုက္မာန္ပါ မလုပ္ဖို႔ေျပာတယ္။
ဒါေပမဲ့ အစ္ကုိအတြက္ ေသြးဆူေနတဲ့ ကုိေရႊဒိုးက
ဘယ္သူေဖ်ာင္းဖ်လို႔မွ မရေတာ့ဘူးဗ်ဳိ႕။
ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ဆုံးေတာ့ လက္ေဝွ႔ပဲြ ေနာက္ဆုံးညမွာ
စိန္ေခၚပဲြ က်င္းပေပးဖို႔ ဒိုင္လူၾကီးေတြေရာ
ရြာလူၾကီးေတြေရာ ေစာကရင္ေရာ ကုိေရႊဒိုးေရာ
အားလုံးသေဘာတူလိုက္ၾကတယ္
ဒီသတင္းက ဘုရားပဲြတစ္ဝိုက္ကုိ ခ်က္ခ်င္းပ်ံ႕သြားျပီးေတာ့
အားလုံးက ပဲြၾကီးပဲြေကာင္းတစ္ပဲြေတာ့ ၾကည့္ရျပန္ျပီဆိုျပီး
ေမ်ွာ္လင့္ေနၾကေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။
က်ဳပ္တို႔ကေတာ့ ဘုရားပဲြကိစၥ လုပ္လိုက္ၾက
ကုိေရႊမိုး အသုဘကိစၥ လုပ္လိုက္ၾကနဲ႔
တအားပင္ပန္းေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
အသုဘရက္အတြင္း ကုိေရႊဒိုးကုိ လုံးဝမေတြ႕ရဘူးဗ်။
"ကုိေရႊဒိုးတစ္ေယာက္ မျမင္ပါလားဗ်"
လို႔ က်ဳပ္က ကုိဆိတ္ဖြားကုိ ေမးလိုက္တယ္
ကုိဆိတ္ဖြားက က်ဳပ္နားနားကုိကပ္ျပီး
တိုးတိုးေလး ေျပာတယ္ဗ်။
"တာေတ ကုိေရႊဒိုးက ေတာထဲဝင္သြားျပီကြ။
ေတာထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း လက္ေဝွ႔သြားက်င့္ေနတယ္တဲ့"
"ဟာ ဟုတ္လား ။ သူအစ္ကုိေရႊမိုး သျဂၤ ိဳဟ္တဲ့ေန႔က
က်ဳပ္ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္"
"ေအး ဟုတ္တယ္ ။ အဲဒါ ခဏလာတာ ။ ျပီးေတာ့
ေတာထဲ ျပန္ဝင္သြားတယ္ "
ကုိဆိတ္ဖြားလည္း ျငိမ္ျပီး စဥ္းစားေနတယ္ ။
က်ဳပ္လည္း ေတြးေနမိတာေပါ့ဗ်ာ။
(ကေဝပ်ံစာအုပ္ထဲမွာ 'ပင္လယ္စုန္း 'မွာ ကုိဆိတ္ဖြားအေၾကာင္း
က်ဳပ္ေရးခဲ့ပါတယ္)
"တာေတ ငါ့သေဘာေျပာရရင္ေတာ့ ေရႊမိုးက ေရႊဒိုးထက္
လက္ေဝွ႔ပညာမွာ အပုံၾကီးသာတာကြ။ ေရႊမိုးေတာင္ ေစာကရင္ကုိ
မႏုိင္ရင္ ေရႊဒိုးက ေစာကရင္ကုိ ႏုိင္ဖို႔ လြယ္ပါ့မလား"
ကုိဆိတ္ဖြားေျပာတာ အမွန္ဗ်။ ဒါ ေစတနာစကားဗ်။
ကုိေရႊဒိုးအတြက္ စုိးရိမ္လို႕ေျပာတာ ။
"က်ဳပ္လည္း ဒီအတိုင္း ေတြးမိတာပဲဗ်။ ကုိဆိတ္ဖြားရဲ႕။
ဒါေပမဲ့ အေျခအေနက လြန္သြားျပီေလ။ တရားဝင္ စိန္ေခၚျပီး
ပဲြရက္ေတာင္ သတ္မွတ္ျပီးသြားျပီေလ"
"ေအး အဲဒါေၾကာင့္ ငါ စုိးရိမ္ေနတာေပါ့ တာေတရ"
"က်ဳပ္လည္း ကုိေရႊဒိုးအတြက္ စိတ္ပူမိတာပါပဲဗ်ာ"
က်ဳပ္နဲ႔ ကုိဆိတ္ဖြား ေျပာေနတာကုိ ေဘးက နားေထာင္ေနတဲ့
ကုိဖိုးေထာင္ကလည္း ဝင္ေျပာတယ္ဗ်ာ။
"သိပ္မပူပါနဲ႔ကြာ ။ လက္ေဝွ႔ထိုးတယ္ဆိုတာ ပညာသက္သက္လည္း
မဟုတ္ဘူးကြ။ ကံလည္းပါတယ္ တာေတရ ။ ကုိယ့္အတြက္
ထိုးကြက္ေကာင္းေတြ အမွတ္မထင္ ေပၚလာရင္ ကုိယ္ကလည္း
မိမိရရ ထိုးလိုက္ႏုိင္ရင္ ကုိယ္ႏုိင္တာပဲကြ ။ ျပီးေတာ့
ေစာကရင္က ေရႊမိုးကိစၥနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကုိ တုန္လႈပ္သြားတာကြ။
လက္ေဝွ႕သမားတစ္ေယာက္ဟာ အဲဒီလို စိတ္တုန္လႈပ္သြားရင္လည္း
ရႈံးတတ္တာကြ"
(ကုိဖိုးေထာင္အေၾကာင္းကုိ 'သံလက္ဝါးမဖဲဝါ'စာအုပ္ထဲက
ကုိးသခၤ်ဳိင္းပုဆိန္မွာ ဖတ္ႏုိင္တယ္ဗ်)
"ဖိုးေထာင္ မင္းေျပာခ်င္တာက ေစာကရင္ ရႈံးႏုိင္တယ္လို႔
ေျပာခ်င္တာမို႕လား"
"ဟုတ္တယ္ ကုိဆိတ္ဖြားရဲ႕ ။ က်ဳပ္ေတာ့ ေရႊဒိုးႏုိင္မယ္ထင္တာပဲဗ်ာ"
"ဖိုးေထာင္ မင္းစဥ္းစားေနာ္ ။ ဟိုေန႔က ပဲြမွာ ေစာကရင္ကုိ
ေရႊမိုး ထိုးထားတာ နည္းနည္းေနာေနာမွ မဟုတ္တာကြာ။
ဒါေတာင္ ဒီကရင္က ေတာင့္ခံႏုိင္တာကြ ။ ျပီးေတာ့
ဒီေကာင္က လက္ဖ်ံတစ္လုံးတည္းေကာင္ကြ။ အဲဒီလို
လက္ဖ်ံတစ္လုံးတည္း ရွိတဲ့ေကာင္ေတြက လႊတ္သန္တာေနာ"
"ဒါေတာ့ ကုိဆိတ္ဖြားေျပာတာ ဟုတ္တယ္ဗ်။ ကုိဖိုးေထာင္ရဲ႕။
ကုိေရႊမိုးကုိ ေနာက္လုပ္လိုက္တဲ့ နားထင္ႏွစ္ဖက္ကုိ ညွပ္ရုိက္ခ်လိုက္တာ
အဲဒီလက္ဖ်ံအားနဲ႔ ရုိက္လိုက္တာဗ်။ ကုိေရႊမိုးအသက္
ပါသြားတာေနာ္"
"တာေတေရ လက္ေဝွ႔ဆိုတာ သတိပဲကြ။ သတိတစ္ခ်က္
လြတ္သြားရင္ ခံရမွာပဲ"
ကုိဖိုးေထာင္ ေျပာတာလည္း ဟုတ္တာပဲဗ်။က်ဳပ္လည္း
ငုိင္ျပီး စဥ္းစာေနမိေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ အသုဘအိမ္က ဝိုင္းထဲမွာ
ထိုးထားတဲ့ ကနဖ်င္းထဲမွာ ကုိယ္အုပ္စုနဲ႔ ကုိယ္ ေရေႏြးၾကမ္း
ေသာက္ လက္ဖက္စားရင္း တိုးတိုး တိုးတိုး စကားေျပာေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
အားလုံးကေတာ့ ကုိေရႊဒိုး ထပ္ျပီးဒုကၡေရာက္မွ စုိးရိမ္ေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုပဲ စုိးရိမ္ စုိးရိမ္ စကားက လြန္ေနျပီဗ်။
လူၾကီးေတြ အားလုံးေရွ႕မွာ စိန္ေခၚပဲြလက္မွတ္ေတြ ထိုးျပီးသြားျပီဗ်။
ကုိေရႊဒိုးက ေတာထဲဝင္ျပီး လက္ေဝွ႔က်င့္ေနလို႔ ေစာကရင္ကလည္း
မီးေလာင္ကုန္းက သူ႕မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္မွာ လက္ေဝွ႔
က်င့္ေနတယ္ဗ်။
အားလုံးေမ်ွာ္လင့္ေနတဲ့ေန႔ ေရာက္ျပီေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေန႔ဟာ
လက္ေဝွ႔ပဲြေတြ အားလုံး ျပီးသြားတဲ့ေန႔ဗ်။ ညခုႏွစ္နာရီမွာ
ကုိေရႊဒိုးနဲ႔ ေစာကရင္ ေနာက္ဆုံးပဲြထိုးမွာ ။ ျပီးရင္ ဒီႏွစ္ဘုရားပဲြအတြက္
ဗမာ့လက္ေဝွ႔ပဲြ ျပီးဆုံးသြားျပီေပါ့ဗ်ာ။
ထေနာင္းကုန္း။မီးေလာင္ကုန္း ။ေငြတြင္းကုန္း။ ဘန္႕ေဘြးကုန္းစတဲ့
အနီးအနားရြာေတြက သူၾကီးေတြ အကုန္ေရာက္ေနၾကျပီ။
အရႈံးအႏုိင္ကုိ ဆုံးျဖတ္မယ့္ ဒိုင္လူၾကီးသုံးေယာက္နဲ႔ ရန္ကုန္က
လာတဲ့ ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္လူၾကီးလည္း ေရာက္ျပီဗ်။
ၾကိဳးဝိုင္းရဲ႕ ေလးဘက္ေလးတန္းမွာ ေရာက္ေနတဲ့
ပရိတ္သတ္ေတြကလည္းၾကိတ္ၾကိတ္ကုိ တိုးေနေတာ့တာဗ်ဳိ႕။
ေစာကရင္က ဒူးဖုံးေဘာင္းဘီအနီေပၚမွာ ပုဆိုးပတ္စည္းထားတယ္။
ကုိေရႊဒိုးကေဘာင္းဘီအနက္ေပၚမွာ ပုဆိုးပတ္စည္းထားတယ္။
ဆိုင္းဝိုင္ူက ဧည့္ခံတီးလုံး စေနျပီဗ်။ဒီတစ္ခါ ၾကိဳးဝိုင္းထဲကုိ
အရင္ဝင္ရတဲ့သူက ကုိေရႊဒိုးဗ်။ တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔
လက္ေဝွ႕ေရးျပတယ္။ သေဘာေလာက္ပါပဲ။
သိပ္ၾကာၾကာ မျပပါဘူး။ျပီးေတာ့ ေစာကရင္။
သူလည္း လက္ေဝွ႔ေရးကုိ စတိေလာက္ပဲ ျပတာဗ်။
ေစာကရင္လည္း မ်က္ႏွာ နည္းနည္းေတာ့ ပ်က္ေနတယ္ဗ်။
ကုိဆိတ္ဖြားေျပာတာ ဟုတ္ေလာက္မယ္။ လက္ေဝွ႔ပဲြထုံးစံအတိုင္း
ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္က လက္ေဝွ႔ပဲြမွာ မလုပ္ရမယ့္ကိစၥေတြကုိ
ရွင္းျပေနတယ္ ။ ျပီးတာနဲ႔ တစ္ေယာက္ တစ္ေထာင့္ဆီသြားျပီး
ရပ္ေနရတာေပါ့ဗ်ာ။
"ေနာင္"
ပဲြေတာ့ စျပီဗ်ဳိ႕။ႏွစ္ေယာက္သား ေျပးဝင္လာတယ္။
ဒါေပမဲ့ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ လွည့္ပတ္ျပီး
အကဲခတ္ေနတယ္ဗ်။ဘယ္သူမွစျပီး မထိုးေသးဘူး။
ၾကိဳးဝိုင္းအလယ္မွာ လွည့္ပတ္ျပီး တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္
ေခ်ာင္းေနတယ္ ။
"ေဖာင္း"
"ဘုန္း"
ကုိေရႊဒိုးက စထိုးတယ္ဗ်။ ေစာကရင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကုိ
လက္သီးတစ္လုံး ဝင္သြားတယ္။ ေဖာင္း ဆို ျမည္သြားတာဗ်ဳိ႕။
လက္သီးတစ္ခ်က္ ထိတာေလာက္ေတာ့ ေစာကရင္က ျဖဳန္ေတာင္
မျဖဳန္ဘူးဗ်ဳိ႕။ ခ်က္ခ်င္းကုိ ျပန္ထိုးလိုက္တာ ဘုန္း ကနဲ
ျမည္ျပီး ကုိေရႊဒိုးရင္ဘတ္ကုိ ထိတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔
တစ္ေယာက္ကေတာ့ လွည့္ပတ္ေခ်ာင္းေနေတာ့တာဗ်။
"ဖုန္း ေျဖာင္း"
"ေဝး ေရႊဒိုးကြ ထေနာင္းကုန္းသားကြ"
ကုိေရႊဒိုးက ေစာကရင္ကုိ အငုိက္မွာ ေျခေထာက္နဲ႔ ပတ္ျပီး
ကန္လိုက္တာဗ်ဳိ႕။ 'ဖုန္း'ဆိုတဲ့ အသံက လက္ျပင္ကုိ
ထိသြားတာ။ ျပီးေတာ့ တစ္ဆက္တည္း ေမးဖ်ားကုိ ထိသြားျပီး
'ေျဖာင္း'ျမည္သြားတာ။ဒီတစ္ခါေတာ့ ေစာကရင္ ေနာက္ကုိ
ယိုင္သြားျပီး ေျခတစ္လွမ္း ေနာက္ကုိ ဆုတ္သြားတယ္ဗ်ဳိ႕
ေစာကရင္က ေခါင္းကုိ တစ္ခ်က္ခါလိုက္တယ္။
နည္းနည္းမူးသြားတယ္ ထင္ရဲ႕။ခ်က္ခ်င္း ေျပးဝင္လာတယ္။
ဒီလက္ေဝွ႔ပဲြက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဘာမာယာ
ဘာပရိယာယ္မွ မပါဘဲ ရုိးရုိးသားသား ပညာခ်င္းျပိဳင္တဲ့ပဲြ
အစစၺ္။
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လွည့္ပတ္ျပီး ျပန္ေခ်ာင္းေနျပန္ျပီဗ်။
ေစာကရင္က အသားျဖဴေတာ့ မ်က္ႏွာက ခ်က္ခ်င္းကုိ
ရဲတက္လာတာဗ်ဳိ႕။ကုိေရႊဒိုးကေတာ့ အညာသား အသားညိဳညိဳ
ဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္းမသိသားေသးဘူးဗ်။ ေစာကရင္က
ခုန္ေနတယ္ဗ်။ ေစာကရင္ ဘာလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ
ကုိေရႊဒိုးက ၾကိဳသိေနတဲ့ပုံပဲဗ်။ခုန္ျပီ ေစာကရင္ ခုန္ကန္လိုက္ျပီ။
"ဝွီး"
ေလကုိ ကန္မိတာဗ်။'ဝွီး'ကနဲ ျမည္သြားတာဗ်ဳိ႕။
ဒီကန္ခ်က္သာ ထိသြားရင္ ကုိေရႊဒိုး ပဲြသိမ္းသြားႏုိင္တယ္။
ကုိေရႊဒိုးက ကုိယ္ကုိ ေနာက္ဘက္ကေလးယိမ္းျပီး ေရွာင္ေပးလိုက္တယ္။
ေျခဖ်ားက ကုိေရႊဒိုးရဲ႕ ရင္ဘတ္ေရွ႕က ကပ္ျပီး လြတ္သြားတာ။
ကုိေရႊဒိုးကလည္း အဆင့္သင့္ျပင္ျပီးသားဗ်။ဘယ္တံေတာင္နဲ႔
ေစာကရင္ရဲ႕ ေပါင္ကုိ ဆက္ကနဲ လွမ္းေထာက္လိုက္တယ္။
ေစာကရင္ ခ်ိန္ဆထားတဲ့အရွိန္ကုိ ေနာက္ထပ္အရွိန္တစ္ခု
ခပ္ျပင္းျပင္း ထပ္ေပါင္းေပးလိုက္တယ္။ ဟန္ခ်က္ပ်က္သြားျပီေပါ့ဗ်ာ။
ေစာကရင္ ေျမၾကီးေပၚကုိ ဝမ္းလ်ားေမွာက္ လဲက်သြားတယ္။
"ေဝး…ကရင္ သြားေတာ့မယ္ေဟ့"
ပရိတ္သတ္က ကုိယ့္ရြာသားနဲ႔ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က လူေတြေလဗ်ာ။
ကုိေရႊဒိုးကုိပဲ အားေပးတာေပါ့ဗ်။ ဒါေပမဲ့လည္း က်ဳပ္တို႔
အညာသားေတြက သိပ္ေတာ့ မရုိင္းပါဘူးဗ်ာ။ေစာကရင္ကုိလည္း
အားေပၾကပါတယ္။
"ေစာကရင္ ထ ထ ျမန္ျမန္ျပန္ထျပီး ထိုးကြ"
ထပါတယ္ ။ ေစာကရင္ကလည္း ေျမျပင္မွာ လက္ေထာက္ျပီး
ျပန္ထတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ထယူရတယ္ဗ်။
ေစာကရင္ ခုန္ေနတယ္။ ေသြးလွည့္ပတ္မႈကုိ မွန္ေအာင္ ျပန္လုပ္တာ
ျဖစ္မွာဗ်။ မထိုးၾကေသးဘူး ။ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္
မ်က္ျခည္မျပတ္ ၾကည့္ေနတယ္ ။
တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဟာကြက္ကုိ တစ္ေယာက္က ေခ်ာင္းေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ကုိေရႊဒိုးက ေရွ႕မွာကာထားတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ခ်က္ခ်င္း
ေအာက္ခ်လိုက္တယ္။ လ်င္လိုက္တဲ့ ေစာကရင္ ။ခ်က္ခ်င္း
ေျပးဝင္ျပီး ကုိေရႊဒိုးရဲ႕ ရင္ဘတ္ကုိ ေခါင္းနဲ႔ ေျပးေဆာင့္တာဗ်။
ဒါေပမဲ့ ကုိေရႊဒိုးက တမင္ဖြင့္ေပးလိုက္တဲ့ အကြက္ေလဗ်ာ။
ဘယ္လြယ္လြယ္နဲ႔ရမလဲ။ကုိေရႊဒိုးက ကုိယ္ကုိ ဆတ္ကနဲ
တိမ္းျပီး ေရွာင္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဘယ္ဒူးနဲ႕
ရင္ဝကုိ ဆတ္ခနဲ ထိုးလိုက္တယ္။ ေစာကရင္
မ်က္ႏွာၾကီးရႈံ႕ျပီး ဟက္ထိုးၾကီး လဲက်သြားေရာဗ်ဳိ႕။
"ေဝး…ကုိေရႊဒိုးတဲ့ေဟ့ ကရင္ မထႏုိင္ေတာ့ဘူးကြ"
"ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း"
ေအာ္သံေတြေရာ လက္ခုတ္သံေတြေရာ ဆူညံေနေတာ့တာဗ်ာ။
ေရႊေတာင္ဦး ဘုရားပဲြတင္မကဘူး ။ အနီးအနားရြာေတြပါ
လႊမ္းသြားေလာက္ရဲ႕ဗ်။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေစာကရင္
ခ်က္ခ်င္းမထႏုိင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။သူတို႕ေဘးမွာ ပတ္ေျပးျပီး
မ်က္ျခည္မျပတ္ ၾကည့္ေနတဲ့ ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္လူၾကီးက
ထုံးစံအတိုင္း ေျပးျပီး နံပါတ္ေရျပီေပါ့ဗ်ာ။
"တစ္ ႏွစ္ သုံး ေလး ငါး ေျခာက္"
"ေဝး…"
ေစာကရင္ မထႏုိင္ေတာ့ဘူးထင္ျပီး လူေတြက ေအာ္ၾကတာဗ်ဳိ႕။
"ခုႏွစ္"
ထျပီ။ ေစာကရင္ ထလာျပီ။ နည္းနည္းေတာ့ ယိုင္သြားျပီဗ်။
သူ႕ရင္ဘတ္ကုိ လက္နဲ႔ဖိျပီး ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ လုပ္ေနတယ္။
"ေဟ့ေကာင္ ကရင္ အရႈံးေပးလိုက္ေတာ့ မင္း ရႈံးေနျပီ"
တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေပါ့ဗ်ာ ေအာ္ဟစ္ေနၾကတာေပါ့။
ဒါကေတာ့ လက္ေဝွ႔ပဲြရဲ႕ ထုံးစံေပါ့။
ဒါေပမဲ့ ေစာကရင္ကေတာ့ သူတို႔ထင္သေလာက္ မေပ်ာ့ဘူးဗ်။
လက္ေဝွ႕သမားပါဆိုဗ်ာ။ ဇာတ္မင္းသားမွ မဟုတ္တာ။
ဒါေလာက္နဲ႔ေတာ့ ေခြက်သြားပါ့မလားဗ်ာ။
ေဟာ ေစာကရင္ ပုံမွန္ျဖစ္သြားျပီဗ်။ ကုိေရႊဒိုးနဲ႔
ေစာကရင္ထိုးတဲ့ပဲြဟာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ေကာင္းတဲ့ပဲြပါဗ်ာ။
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္တို႔ လွည့္စားတာတို႕ ဘာမွမလုပ္ဘဲ
ပညာသက္သက္ကုိ ျပိဳင္ၾကတာဗ်။ ဟာ…ဒီတစ္ခါေတာ့
ေစာကရင္က တိုက္ကြက္ေျပာင္းသြားျပီဗ်ဳိ႕။ကုိေရႊဒိုးဆီကုိ
ေျပးဝင္တာဗ်။ လူခ်င္း ေျပးလုံးတာ။ထိုးျပီဗ်ဳိ႕။
ထိုးျပီ။ႏွစ္ေယာက္စလုံး ထိုးၾကတာဗ်။
'ခြပ္' 'ေျဖာင္း' 'ခြပ္' 'ေျဖာင္း' 'ဘုန္း'
ေရွာင္လည္း မေရွာင္ေတာ့ဘူး ။ ႏွစ္ေယာက္သား
ေတ့ျပီး ထိုးတာဗ် ။ ဒီလိုေတ့ျပီးထိုးေတာ့ ေစာကရင္ရဲ႕
လက္သီးက ပုိျပီး ျပင္းပုံရတယ္ ။
သူက လက္ဖ်ံတစ္လုံးတည္းလူကုိဗ်။
ကုိေရႊဒိုး မ်က္ႏွာေတြ ခ်က္ခ်င္းနီရဲျပီး ဖူးေယာင္ကုန္တာဗ်ဳိ႕။
ေတာ္ေတာ္ကုိ ပါးနပ္တဲ့ ေစာကရင္ပဲဗ်ာ။
သူ႕ရဲ႕ အားသာခ်က္ကုိ သူသိတာကုိးဗ်။
အတူတူယွဥ္ထိုးေပမယ့္ ကုိေရႊဒိုး ပုိျပီး အထိနာတဲ့ပုံဗ်။
ကုိေရႊဒိုး နည္းနည္းယိုင္သြားတယ္ ။ ေဟာ ေစာကရင္က
ေနာက္ကုိ ခြာလိုက္တယ္ ။ ကုိေရႊဒိုးလည္း
ေနာက္ကုိ ဆုတ္လိုက္တယ္ ။
လူခ်င္း ျပန္ခြာလိုက္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဟာ ေစာကရင္ ခုန္ျပီဗ်ဳိ႕။ လႊားကနဲပဲဗ်ာ။ ဘယ္သူမွကုိ
ထင္မထားတာဗ် ။ ကုိ ေရႊဒိုးလည္း တင္ထားပုံ မရဘူး။
တိုက္ျပီဗ်ာ ။ တိုက္ျပီ ။ ဒူးနဲ႔ တိုက္တာဗ်ဳိ႕။
ဒူးပ်ံမွ ဒူးပ်ံအစစ္ဗ်ာ။
"ဘုန္း" "အင့္ " "ဖုန္း"
"ဘုန္း" ဆိုတာက ကုိေရႊဒိုးရဲ႕ ရင္ဝတည့္တည့္ကုိ
ေစာကရင္ရဲ႕ ညာဘက္ဒူးပ်ံ ဝင္သြားတာဗ်ဳိ႕။
"အင့္" ဆိုတာက ကုိေရႊဒိုး ေအာ္လိုက္တဲ့ အသံ။
"ဖုန္း" ဆိုတာက ကုိေရႊဒိုး ဖင္ထိုင္လ်က္ လဲသြားတာ။
ကုိေရႊဒိုးက ဖင္ထိုင္လ်က္ လဲရုံမကဘူး ။ ပက္လက္ပါ
လန္က်သြားတာဗ်ာ ။ ဘယ္လိုလူ ဒီဒူးပ်ံကုိ ခံႏုိင္မွာတုံးဗ်ာ။
"ဟာ"
က်ဳပ္တို႔ အညာသားေတြရဲ႕ ပါးစပ္က ျပိဳင္တူထြက္လာတဲ့
အသံဗ်။ ေပါင္မွာ ထိုးကြင္းေတြ အျပည့္ထိုးထားတဲ့
ၾကိဳးဝိုင္းဒိုင္ကကုိေရႊဒိုးအနားကုိ ေျပးလာျပီး နံပါတ္ေရတယ္ဗ်။
"တစ္ ။ ႏွစ္ ။ သုံး"
ကုိေရႊဒိုးကေတာ့ လႈပ္ေတာင္ မလႈပ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
"ေလး။ ငါး။ ေျခာက္"
နည္းနည္းမွကုိ မလႈပ္တာဗ်။
"ဟာ ေရႊဒိုး သြားျပန္ျပီထင္တယ္"
"ေရႊမိုးေနာက္ကုိ လိုက္သြားျပီကြ"
တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
"ဒီကရင္ကုိ ဝိုင္းသတ္လိုက္ၾကရေအာင္ကြာ"
ေဒါသၾကီးသေလာက္ မိုက္မဲတဲ့ က်ဳပ္တို႔ရြာသား
ငထုံဆိုတဲ့ လူက အေဖာ္စပ္ေနေသးေရာဗ်ာ။
"ေဟ့ေကာင္ ငထုံ ။ မင္း ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း ။
ဒါ ေယာက်ၤားေတြ သတၲိျပိဳင္တဲ့ပဲြကြ ။
မင္း နားလည္လား"
Comments
Post a Comment