လူေျခာက္မယား ပထမပုိင္း
လူေျခာက္မယား
ပထမပုိင္း
ေလာကမွာ မယုံႏုိင္ေလာက္ေအာင္
ဆန္းျပားတဲ့ကိစၥေတြရွိေနတာ အမွန္ပဲဗ်။
က်ဳပ္ကေတာ့ လူျဖစ္လာကတည္းကပဲ
အဆန္းအျပားေတြနဲ႔ျကုံရဖို႔ပါလာတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕ဗ်ာ။
က်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေျပာသလိုဗ်ဳိ႕။
ကုိယ္ဥာဏ္မမီတာနဲ႔ အဆန္းအျပားကိစၥေတြကုိ
မဟုတ္ဘူးလို႔ေတာ့ ေျပာလို႔မရဘူးဗ်။
မယုံႏုိင္ေအာင္ ဆန္းျပားတဲ့ကိစၥေတြထဲမွာ
လူေျခာက္ေမြးတဲ့ကိစၥလည္း ပါတာေပါ့ဗ်ာ။
'ကေဝသားေျခာက္'ဆိုတဲ့ ဝတၴဳမွာ လူေျခာက္အေၾကာင္း
က်ဳပ္ေရးျပခဲ့ဖူးပါတယ္။က်ဳပ္ အခုေျပာျပမယ့္အေၾကာင္း
က က်ဳပ္တို႕ ထေနာင္းကုန္းသား ကုိၾကီးဒီပရဲ႕
အေၿကာင္းဗ်။ကုိၾကီးဒီပက လူေတာ့လူပဲ။
ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔လို လူေတာ့မဟုတ္ဘူး။
သူက လူေျခာက္။ကုိၾကီးဒီပက အခုဆိုရင္
အသက္သုံးဆယ္ရွိျပီ။အေမတို႔ အဘတို႕ေျပာျပလို႔
ကုိၾကီးဒီပအေၾကာင္းကုိ က်ဳပ္ အစအဆုံး သိခဲ့ရတာဗ်။
ကုိၾကီးဒီပရဲ႕ အေဖနဲ႔အေမက က်ဳပ္ရဲ႕အဘနဲ႔
ေဆြမ်ဳိးမကင္းၾကဘူး။ဘေထြးဖိုးဆန္းနဲ႔ အရီးမယ္ယုံဗ်။
ဘေထြးတို႔ လင္မယားကုိ အဘနဲ႔ အေမက
ေပးစားထားတာလို႔
ေျပာၾကတယ္။ အရီးမယ္သုံ သားဦးေလး ကုိယ္ဝန္ရွိျပီး
ကုိးလေက်ာ္ေတာ့ ဗိုက္နာေရာတဲ့ဗ်။
ေဆာင္းတြင္းၾကီးဆိုပဲ။ေအးလိုက္တာမွ ခိုက္ခိုက္တုန္ေန
တာတဲ့ဗ်ဳိ႕ မီးေလာင္ကုန္းက လက္သည္မၾကီးနဲ႔
အေမကမီးေနခန္းထဲမွာ ေမြးေပးၾကတာဆိုပဲ။
ဘေထြးဖိုးဆန္းကအိမ္ေရွ႕ကေန မီးေနေစာင့္ရတာေပါ့
ဗ်ာ။ဗိုက္က ပထမေတာ့ ေတာ္ေတာနာတာတဲ့ဗ်။
ေနာက္ေတာ့ အနာလုံးဝေပ်ာက္သြားေရာတဲ့ဗ်ဳိ႕။
ဒီေတာ့ လက္သည္က ကေလးမ်ား ေသသြားလို႔လားလို႔
ေတြးတာတဲ့ဗ်။ဒါေပမဲ့ ကေလးကုိစမ္းေတာ့
ကေလးက စမ္းလို႔ကုိ မရဘူးဆိုပဲ။
ေစာေစာက စမ္းတုန္းက ကေလးေတြ႕ပါတယ္။
အခု ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ ဆိုျပီး လက္သည္ၾကီးက
စမ္းတာတဲ့ဗ်။ဒါေပမဲ့ စမ္းရင္ကေန ကေလးက
ေပ်ာက္သြားသလို အရီးမယ္သုံရဲ႕ ဗိုက္ကလည္း
ကုိယ္ဝန္ေဆာင္္ဗိုက္ကေန တျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ေပ်ာက္
သြားျပီး ခ်ပ္က်သြားတာတဲ့ဗ်ဳိ႕။
"မယ္သုံေရ…ငါလည္း လက္သည္လုပ္စားလာတာ
အိုျပီး ေသေတာ့မယ္ေဟ့ ဒီဗိုက္မ်ဳိးေတာ့ ငါတစ္ခါမွ
မေတြ႕ဖူးဘူးဟဲ့။ညည္းစိတ္ထဲမွာေရာ ဗိုက္ထဲမွာ
ကေလးရွိတယ္လို႔ ခံစားရေသးလား။ငါစမ္းတာေတာ့
ေတြ႕ေတာင္မေတြ႕ဘူး ေတာ္ေရ"
"အရီးမယ္ဆိုးေရ…က်ဳပ္စိတ္ထဲမွာေတာ့
က်ဳပ္ကေလးက က်ဳပ္ဗိုက္ထဲမွာ ရွိေနတာေတာ့
ေမြးေတာ့မယ္ထင္တယ္"
လက္သည္မၾကီးရဲ႕ နာမည္က ေဒၚမယ္ဆိုးတဲ့ဗ်။
ထေနာင္းကုန္း ။ ဘန္႔ေဘြးကုန္း ။ မီးေလာင္ကုန္းစျပီး
ေငြတြင္းကုန္း။ဆပ္သေျမွာင္။ရုံးေတာနယ္အဆုံး
လႊတ္နာမည္ၾကီးတဲ့ လက္သည္မၾကီးဗ်။
"ကဲ ဒါဆိုလည္း နည္းနည္းေလာက္ ညွစ္ၾကည့္စမ္းေအ
က်ဳပ္က အေပၚကတြန္းျပီး ေမြးေပးမယ္ ေငြစိန္ညည္းက
ေရွ႕ကေစာင့္ျပီး ကေလးေကာက္ေပါ့ေအ"
လို႔ အေမ့ကု္ိေျပာရင္း မ်က္စိမွိတ္ျပသတဲ့ဗ်။အရီးမယ္သုံ
စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့သေဘာေပါ့ဗ်ာ။
ဒါေပမဲ့ လက္သည္ၾကီးက တျခားကေလးေတြ
ေမြးသလိုပဲ ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ေပးတာတဲ့ဗ်။
ခဏေနေတာ့
"ေမြးျပီ ေမြးျပီ"
လို႔ အရီးမယ္သုံက ေျပာရင္း ေမြးလိုက္ေရာတဲ့ဗ်။
က်ဳပ္အေမကလည္း ေကာက္တာေပါ့ဗ်ာ
။လက္သည္မၾကီးေဒၚမယ္ဆိုးက အေမ့လက္ထဲက
ကုိင္ထားတာကုိၾကည့္ျပီး…
"လက္စသတ္ေတာ့ ဒါကုိး။ ဟား ဟား ဟား ငါမွာေတာ့
တြန္းလိုက္ရေတာ့ မယ္သုံရယ္ ။ ညည္းသားက
လူေျခာက္ကုိးဟဲ့။ ဒါေပမဲ့ ညည္းတို႔ေတာ့ ခ်မ္းသာေတာ့
မွာေအ့ လူေျခာက္မ်ား မိဘကုိအားၾကီးေစာင့္ေရွာက္ၾက
တာ မယ္သုံရဲ႕'
အရီးမယ္သုံကေတာ့ သူေမြးတဲ့သားေျခာက္ကေလးကုိ
ၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္က်တာေပါ့ဗ်ာ။
"ငါ့သားက ဝဋ္ေၾကြးတယ္လည္းၾကီးတာကုိး"
လို႔ ေျပာသတဲ့ဗ်ဳိ႕။လက္သည္ၾကီး ေဒၚမယ္ဆိုးက
လူေျခာက္ကေလးကုိ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းေလး
လုပ္ကုိင္ေပးျပီးစကၠဴဂ်ပ္ဘူးေလးတစ္ခုထဲမွာ
ထည့္ေပးခဲ့တယ္ဗ်။ လက္သည္ခ ေပးတာေတာင္
ေဒၚမယ္ဆိုးကမယူဘူးတဲ့ဗ်။ဘေထြးဖိုးဆန္းကလည္း
စိတ္ေတာ္ေတာ္ညစ္သြားသတဲ့ဗ်ဳိ႕။ရြာထဲမွာေတာ့
ကေလးအဖတ္မတင္ဘူးလို႔ပဲ ေျပာရတာေပါ့ဗ်ာ။
ကေလးေမြးျပီးအရီးမယ္သုံ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ
အိပ္မက္ မက္တယ္ဗ်။
"အေမ…သားက လူပါဗ်ာ သားကို ႏုိ႔တိုက္ပါ
သား ဆာေနျပီဗ်"
လို႔ ကေလးက ေျပာသတဲ့။အရြယ္ကေတာ့
ေျခာက္လသားကေလးအရြယ္ေလာက္ ရွိတယ္ဆိုပဲ။
"ႏုိ႔တိုက္တာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ။သားကလူလက္ညိွဳး
သာသာေလးရွိတာဆိုေတာ့ အေမကသားကုိ
ဘယ္လိုႏုိ႔တိုက္ရမွာတုံး"
လို႔ အရီးမယ္သုံက ေျပာေတာ့ …
"အေမ့ႏုိ႔ကုိ ပန္းကန္ေလးနဲ႔ ညွစ္ထည့္ျပီး
သားေဘးမွာခ်ထားေပးရင္ ရတယ္ဗ်"
အရီးမယ္သုံက အိပ္ရာကႏုိးတာနဲ႔ ဘေထြးဖိုးဆန္းကုိ
အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပျပီး ပန္းကန္ေလးနဲ႔
ႏုိ႔ညွစ္ေပးထားလိုက္တယ္။ႏုိ႔ကေတာ့ ကုန္မသြားဘူးတဲ့
ဗ်။ဒါေပမဲ့ ညေရာက္ေတာ့ သူႏုိ႔စုိ႔ရတဲ့ အေၿကာင္း
ေျပာသတဲ့ဗ်။
"ညဘက္ဆိုရင္ ႏုိ႔ကုိပန္းကန္နဲ႔ထည့္မထားနဲ႔ အေမ
က်ေနာ္ အေမ့ႏုိ႔ကုိ စုိ႔လို႔ရတယ္"
လို႔ ေျပာတယ္တဲ့ဗ်။ညေရာက္ေတာ့ အရီးမယ္သုံက
အိမ္မက္ထဲမွာ ကေလးကုိ ႏုိ႔တိုက္ေနတာတဲ့ဗ်ဳိ႕။
အရီးမယ္သုံက က်ဳပ္ကုိ ေျပာဖူးတယ္ဗ်။
"ေန႔ခင္းဘက္ဆိုရင္ေတာ့ အရီးက ဟိုသြားဒီသြား
အလုပ္ေတြ လုပ္ေနတာေပါ့ တာေတရယ္။
ညဘက္ဆိုရင္ေတာ့ ကေလးအေမပဲေပါ့။
ကေလးကုိ ႏုိ႔တိုက္ျပီး သိပ္ေနရတာပါပဲ။
ထမင္းေကြ်းရတဲ့ အရြယ္ေရာက္ေတာ့လည္း
သူ႕ေဘးမွာ စားပဲြခုံေလးနဲ႔ ထမင္းနယ္ဖတ္ျပီး
ေကြ်းရတယ္ဟဲ့။ တျခားကေလးေတြ
ေမြးရသလိုပါပဲဟယ္။ေဘးလူေတြ႕ရင္ေတာ့
ငါ့ကုိ ရူးေနတယ္လို႔ေတာင္ ထင္ခ်င္ထင္မွာေပါ့ဟယ္
အရီးတို႔ကလည္း ကေလးပ်က္က်သြားတယ္လို႔
ေျပာထားတာကုိး။ကေလးအဖတ္မတင္လို႔
မယ္သုံတစ္ေယာက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္
ျဖစ္သြားတယ္လို႔ပဲ ေျပာၾကမွာေပါ့ေလ။
တကယ္ေတာ့ အရီးမွာ မျမင္ရတဲ့
ကေလးတစ္ေယာက္ တကယ္ရွိေနတာပါ။
သူ႕ကုိ အရီးတို႔ လင္မယားကုိ ဒီပလို႔
နာမည္ေပးလိုက္ၾကတယ္"
"အရီး အိပ္မက္ထဲမွာပဲ ကုိၾကီးဒီပကုိ
အျမဲတမ္းေတြ႕ေနတာေပါ့ ဟုတ္လားအရီး"
"ေအး…ဟုတ္တယ္ တာေတရဲ႕"
"အျပင္မွာေရာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူးလား'
"တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ ငါ့ေဘးက ရိပ္ကနဲ
ျဖတ္သြားတာကုိ ျမင္လိုက္သလို
ဘာလိုေတာ့ ရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔
တစ္ေယာက္ ျမင္သလိုေတာ့ တစ္ခါမွ
မေတြ႕ဘူးဘူးဟဲ့။ ႏုိ႔စုိ႔တဲ့ အရြယ္ေလးတုန္းကေတာ့
ညဆိုရင္ ကုိယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာႏုိ႔စုိ႔ရင္း
ကေလးအိပ္ေနတယ္ လို႔ကုိ ခဏခဏျဖစ္ဖူးတယ္။
ေအးရင္ေစာင္ေလးေတာင္ ၿခံဳေပးထားလိုက္ေသး
တာဟဲ့"
"ဒါနဲ႔ အရီးဘေထြးဖိုးဆန္းက ကုိၾကီးဒီပကုိ
ရွင္ျပဳေပးဖူးတယ္ဆို"
"ဟုတ္တယ္ေလ တာေတရဲ႕ ။နင့္ကုိၾကီးဒီပက
ဆယ္ႏွစ္သားေလာက္ေရာက္ေတာ့
အိပ္မက္ထဲမွာ သူ႕အေဖကုိေရာ ငါကုိေရာ
ေျပာတယ္။'အဘနဲ႔ အေမတို႔ က်ဳပ္ကုိ ရွင္ျပဳေပးျကေတာ့။
က်ဳပ္ကုိရင္ဝတ္ရမယ့္အရြယ္ ေရာက္ျပီဗ်'တဲ့ေဟ့။
ဒါနဲ႔ ဆရာေတာ္ကုိ အက်ဳိးအေၾကာင္းေလ်ွာက္ေတာ့
ဆရာေတာ္က 'ဒါဆိုရင္လည္း နင္ဒို႔ဝတ္ေပး
လိုက္ျကေပါ့'
လို႔ မိန္႔တာနဲ႔ နင့္ဘေထြးက ျမိဳ႕တက္ျပီး
ပရိကၡရာရွစ္ပါး ဝယ္ရတာေပါ့ဟယ္။ဆရာေတာ္က
ပရိကၡရာရွစ္ပါးကုိ ေရွ႕ခ်ျပီး တျခားကေလးေတြ
ကုိရင္ဝတ္သလိုပဲ သကၤန္းေတာင္းကုိ
သပိတ္ကေလးပုိက္ျပီး ျဖန္႔ထားလိုက္ေရာေဟ့။
ညေရာက္ေတာ့ သပိတ္ကေလးပုိက္ျပီး
ကုိရင္ေလးျဖစ္လို႔ 'ဒကာၾကီးနဲ႔ ဒကာမၾကီးတို႔
ကုိရင့္ကုိ ဆြမ္းေလာင္းျက'လို႔ ေျပာတာနဲ႔
အိပ္မက္ထဲမွာ ဆြမ္းေလာင္းၾကတာေပါ့ဟယ္"
"ေၾသာ္…ဟုတ္လား ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ထူးဆန္းတာပဲ
အရီးရဲ႕"
"ဘန္႔ေဘြးကုန္းတို႔ မီးေလာင္ကုန္းတို႔က မလုံးတင္တို႔
မျပားၾကည္တို႔ကလည္း ေျပာျကတယ္။
အိပ္မက္ထဲမွာ ကုိရင္ေလးတစ္ပါး ဆြမ္းလာခံလို႔
ဆြမ္းေလာင္းရတယ္လို႔ အိပ္မက္မက္ၾကလို႔တဲ့ေဟ့။
လုံးတင္တို႔ ျပားျကည္တို႔ စိန္မတို႔ဆိုတာ
အရီးဆီကုိ မၾကာမၾကာ လာတတ္တဲ့
ေကာင္မေတြေလဟာ ။ ဒီေတာ့ နင့္ကုိၾကီးဒီပက
သူတို႔ကုိ သိေနေတာ့ သူတို႔ဆီမွာ ဆြမ္းသြားခံတာ
ျဖစ္မွာေပါ့ တာေတရဲ႕"
"အသက္ႏွစ္ဆယ္ျပည့္ေတာ့ တစ္ခါ ေျပာျပန္ေရာေဟ့
သူ႕ကုိ ပဥၥင္းတက္ေပးဆိုလို႔ ဆရာေတာ္ဆီမွာ
ေလ်ွာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္က သနားျပီး ပဥၥင္းတက္ေပး
တယ္။ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ သံဃာေတြနဲ႔ပဲ သိမ္တက္ေပး
တယ္။ဒီတုန္းကလည္း အရီးတို႔ ဆြမ္းေလာင္းၾကရတာပဲ
တာေတရဲ႕"
"အရီးကေတာ့ ကုိၾကီးဒီပကုိ အျပင္မွာျမင္ရင္လည္း
မွတ္မိမွာေပါ့ေနာ္"
"ဟာ …မွတ္မိတာေပါ့ တာေတရဲ႕ ညတိုင္းလို
အိပ္မက္ထဲမွာျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ဟာ သူ႕အဘေရာ
ငါေရာ သူ႕ရုပ္ကုိသိေနတာေပါ့ ။တျခားသားသမီးေတြ
လိုပဲ။ဘာမွမကြာျခားဘူးဟဲ့"
ပထမပုိင္း
ေလာကမွာ မယုံႏုိင္ေလာက္ေအာင္
ဆန္းျပားတဲ့ကိစၥေတြရွိေနတာ အမွန္ပဲဗ်။
က်ဳပ္ကေတာ့ လူျဖစ္လာကတည္းကပဲ
အဆန္းအျပားေတြနဲ႔ျကုံရဖို႔ပါလာတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕ဗ်ာ။
က်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေျပာသလိုဗ်ဳိ႕။
ကုိယ္ဥာဏ္မမီတာနဲ႔ အဆန္းအျပားကိစၥေတြကုိ
မဟုတ္ဘူးလို႔ေတာ့ ေျပာလို႔မရဘူးဗ်။
မယုံႏုိင္ေအာင္ ဆန္းျပားတဲ့ကိစၥေတြထဲမွာ
လူေျခာက္ေမြးတဲ့ကိစၥလည္း ပါတာေပါ့ဗ်ာ။
'ကေဝသားေျခာက္'ဆိုတဲ့ ဝတၴဳမွာ လူေျခာက္အေၾကာင္း
က်ဳပ္ေရးျပခဲ့ဖူးပါတယ္။က်ဳပ္ အခုေျပာျပမယ့္အေၾကာင္း
က က်ဳပ္တို႕ ထေနာင္းကုန္းသား ကုိၾကီးဒီပရဲ႕
အေၿကာင္းဗ်။ကုိၾကီးဒီပက လူေတာ့လူပဲ။
ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔လို လူေတာ့မဟုတ္ဘူး။
သူက လူေျခာက္။ကုိၾကီးဒီပက အခုဆိုရင္
အသက္သုံးဆယ္ရွိျပီ။အေမတို႔ အဘတို႕ေျပာျပလို႔
ကုိၾကီးဒီပအေၾကာင္းကုိ က်ဳပ္ အစအဆုံး သိခဲ့ရတာဗ်။
ကုိၾကီးဒီပရဲ႕ အေဖနဲ႔အေမက က်ဳပ္ရဲ႕အဘနဲ႔
ေဆြမ်ဳိးမကင္းၾကဘူး။ဘေထြးဖိုးဆန္းနဲ႔ အရီးမယ္ယုံဗ်။
ဘေထြးတို႔ လင္မယားကုိ အဘနဲ႔ အေမက
ေပးစားထားတာလို႔
ေျပာၾကတယ္။ အရီးမယ္သုံ သားဦးေလး ကုိယ္ဝန္ရွိျပီး
ကုိးလေက်ာ္ေတာ့ ဗိုက္နာေရာတဲ့ဗ်။
ေဆာင္းတြင္းၾကီးဆိုပဲ။ေအးလိုက္တာမွ ခိုက္ခိုက္တုန္ေန
တာတဲ့ဗ်ဳိ႕ မီးေလာင္ကုန္းက လက္သည္မၾကီးနဲ႔
အေမကမီးေနခန္းထဲမွာ ေမြးေပးၾကတာဆိုပဲ။
ဘေထြးဖိုးဆန္းကအိမ္ေရွ႕ကေန မီးေနေစာင့္ရတာေပါ့
ဗ်ာ။ဗိုက္က ပထမေတာ့ ေတာ္ေတာနာတာတဲ့ဗ်။
ေနာက္ေတာ့ အနာလုံးဝေပ်ာက္သြားေရာတဲ့ဗ်ဳိ႕။
ဒီေတာ့ လက္သည္က ကေလးမ်ား ေသသြားလို႔လားလို႔
ေတြးတာတဲ့ဗ်။ဒါေပမဲ့ ကေလးကုိစမ္းေတာ့
ကေလးက စမ္းလို႔ကုိ မရဘူးဆိုပဲ။
ေစာေစာက စမ္းတုန္းက ကေလးေတြ႕ပါတယ္။
အခု ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ ဆိုျပီး လက္သည္ၾကီးက
စမ္းတာတဲ့ဗ်။ဒါေပမဲ့ စမ္းရင္ကေန ကေလးက
ေပ်ာက္သြားသလို အရီးမယ္သုံရဲ႕ ဗိုက္ကလည္း
ကုိယ္ဝန္ေဆာင္္ဗိုက္ကေန တျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ေပ်ာက္
သြားျပီး ခ်ပ္က်သြားတာတဲ့ဗ်ဳိ႕။
"မယ္သုံေရ…ငါလည္း လက္သည္လုပ္စားလာတာ
အိုျပီး ေသေတာ့မယ္ေဟ့ ဒီဗိုက္မ်ဳိးေတာ့ ငါတစ္ခါမွ
မေတြ႕ဖူးဘူးဟဲ့။ညည္းစိတ္ထဲမွာေရာ ဗိုက္ထဲမွာ
ကေလးရွိတယ္လို႔ ခံစားရေသးလား။ငါစမ္းတာေတာ့
ေတြ႕ေတာင္မေတြ႕ဘူး ေတာ္ေရ"
"အရီးမယ္ဆိုးေရ…က်ဳပ္စိတ္ထဲမွာေတာ့
က်ဳပ္ကေလးက က်ဳပ္ဗိုက္ထဲမွာ ရွိေနတာေတာ့
ေမြးေတာ့မယ္ထင္တယ္"
လက္သည္မၾကီးရဲ႕ နာမည္က ေဒၚမယ္ဆိုးတဲ့ဗ်။
ထေနာင္းကုန္း ။ ဘန္႔ေဘြးကုန္း ။ မီးေလာင္ကုန္းစျပီး
ေငြတြင္းကုန္း။ဆပ္သေျမွာင္။ရုံးေတာနယ္အဆုံး
လႊတ္နာမည္ၾကီးတဲ့ လက္သည္မၾကီးဗ်။
"ကဲ ဒါဆိုလည္း နည္းနည္းေလာက္ ညွစ္ၾကည့္စမ္းေအ
က်ဳပ္က အေပၚကတြန္းျပီး ေမြးေပးမယ္ ေငြစိန္ညည္းက
ေရွ႕ကေစာင့္ျပီး ကေလးေကာက္ေပါ့ေအ"
လို႔ အေမ့ကု္ိေျပာရင္း မ်က္စိမွိတ္ျပသတဲ့ဗ်။အရီးမယ္သုံ
စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့သေဘာေပါ့ဗ်ာ။
ဒါေပမဲ့ လက္သည္ၾကီးက တျခားကေလးေတြ
ေမြးသလိုပဲ ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ေပးတာတဲ့ဗ်။
ခဏေနေတာ့
"ေမြးျပီ ေမြးျပီ"
လို႔ အရီးမယ္သုံက ေျပာရင္း ေမြးလိုက္ေရာတဲ့ဗ်။
က်ဳပ္အေမကလည္း ေကာက္တာေပါ့ဗ်ာ
။လက္သည္မၾကီးေဒၚမယ္ဆိုးက အေမ့လက္ထဲက
ကုိင္ထားတာကုိၾကည့္ျပီး…
"လက္စသတ္ေတာ့ ဒါကုိး။ ဟား ဟား ဟား ငါမွာေတာ့
တြန္းလိုက္ရေတာ့ မယ္သုံရယ္ ။ ညည္းသားက
လူေျခာက္ကုိးဟဲ့။ ဒါေပမဲ့ ညည္းတို႔ေတာ့ ခ်မ္းသာေတာ့
မွာေအ့ လူေျခာက္မ်ား မိဘကုိအားၾကီးေစာင့္ေရွာက္ၾက
တာ မယ္သုံရဲ႕'
အရီးမယ္သုံကေတာ့ သူေမြးတဲ့သားေျခာက္ကေလးကုိ
ၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္က်တာေပါ့ဗ်ာ။
"ငါ့သားက ဝဋ္ေၾကြးတယ္လည္းၾကီးတာကုိး"
လို႔ ေျပာသတဲ့ဗ်ဳိ႕။လက္သည္ၾကီး ေဒၚမယ္ဆိုးက
လူေျခာက္ကေလးကုိ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းေလး
လုပ္ကုိင္ေပးျပီးစကၠဴဂ်ပ္ဘူးေလးတစ္ခုထဲမွာ
ထည့္ေပးခဲ့တယ္ဗ်။ လက္သည္ခ ေပးတာေတာင္
ေဒၚမယ္ဆိုးကမယူဘူးတဲ့ဗ်။ဘေထြးဖိုးဆန္းကလည္း
စိတ္ေတာ္ေတာ္ညစ္သြားသတဲ့ဗ်ဳိ႕။ရြာထဲမွာေတာ့
ကေလးအဖတ္မတင္ဘူးလို႔ပဲ ေျပာရတာေပါ့ဗ်ာ။
ကေလးေမြးျပီးအရီးမယ္သုံ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ
အိပ္မက္ မက္တယ္ဗ်။
"အေမ…သားက လူပါဗ်ာ သားကို ႏုိ႔တိုက္ပါ
သား ဆာေနျပီဗ်"
လို႔ ကေလးက ေျပာသတဲ့။အရြယ္ကေတာ့
ေျခာက္လသားကေလးအရြယ္ေလာက္ ရွိတယ္ဆိုပဲ။
"ႏုိ႔တိုက္တာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ။သားကလူလက္ညိွဳး
သာသာေလးရွိတာဆိုေတာ့ အေမကသားကုိ
ဘယ္လိုႏုိ႔တိုက္ရမွာတုံး"
လို႔ အရီးမယ္သုံက ေျပာေတာ့ …
"အေမ့ႏုိ႔ကုိ ပန္းကန္ေလးနဲ႔ ညွစ္ထည့္ျပီး
သားေဘးမွာခ်ထားေပးရင္ ရတယ္ဗ်"
အရီးမယ္သုံက အိပ္ရာကႏုိးတာနဲ႔ ဘေထြးဖိုးဆန္းကုိ
အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပျပီး ပန္းကန္ေလးနဲ႔
ႏုိ႔ညွစ္ေပးထားလိုက္တယ္။ႏုိ႔ကေတာ့ ကုန္မသြားဘူးတဲ့
ဗ်။ဒါေပမဲ့ ညေရာက္ေတာ့ သူႏုိ႔စုိ႔ရတဲ့ အေၿကာင္း
ေျပာသတဲ့ဗ်။
"ညဘက္ဆိုရင္ ႏုိ႔ကုိပန္းကန္နဲ႔ထည့္မထားနဲ႔ အေမ
က်ေနာ္ အေမ့ႏုိ႔ကုိ စုိ႔လို႔ရတယ္"
လို႔ ေျပာတယ္တဲ့ဗ်။ညေရာက္ေတာ့ အရီးမယ္သုံက
အိမ္မက္ထဲမွာ ကေလးကုိ ႏုိ႔တိုက္ေနတာတဲ့ဗ်ဳိ႕။
အရီးမယ္သုံက က်ဳပ္ကုိ ေျပာဖူးတယ္ဗ်။
"ေန႔ခင္းဘက္ဆိုရင္ေတာ့ အရီးက ဟိုသြားဒီသြား
အလုပ္ေတြ လုပ္ေနတာေပါ့ တာေတရယ္။
ညဘက္ဆိုရင္ေတာ့ ကေလးအေမပဲေပါ့။
ကေလးကုိ ႏုိ႔တိုက္ျပီး သိပ္ေနရတာပါပဲ။
ထမင္းေကြ်းရတဲ့ အရြယ္ေရာက္ေတာ့လည္း
သူ႕ေဘးမွာ စားပဲြခုံေလးနဲ႔ ထမင္းနယ္ဖတ္ျပီး
ေကြ်းရတယ္ဟဲ့။ တျခားကေလးေတြ
ေမြးရသလိုပါပဲဟယ္။ေဘးလူေတြ႕ရင္ေတာ့
ငါ့ကုိ ရူးေနတယ္လို႔ေတာင္ ထင္ခ်င္ထင္မွာေပါ့ဟယ္
အရီးတို႔ကလည္း ကေလးပ်က္က်သြားတယ္လို႔
ေျပာထားတာကုိး။ကေလးအဖတ္မတင္လို႔
မယ္သုံတစ္ေယာက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္
ျဖစ္သြားတယ္လို႔ပဲ ေျပာၾကမွာေပါ့ေလ။
တကယ္ေတာ့ အရီးမွာ မျမင္ရတဲ့
ကေလးတစ္ေယာက္ တကယ္ရွိေနတာပါ။
သူ႕ကုိ အရီးတို႔ လင္မယားကုိ ဒီပလို႔
နာမည္ေပးလိုက္ၾကတယ္"
"အရီး အိပ္မက္ထဲမွာပဲ ကုိၾကီးဒီပကုိ
အျမဲတမ္းေတြ႕ေနတာေပါ့ ဟုတ္လားအရီး"
"ေအး…ဟုတ္တယ္ တာေတရဲ႕"
"အျပင္မွာေရာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူးလား'
"တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ ငါ့ေဘးက ရိပ္ကနဲ
ျဖတ္သြားတာကုိ ျမင္လိုက္သလို
ဘာလိုေတာ့ ရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔
တစ္ေယာက္ ျမင္သလိုေတာ့ တစ္ခါမွ
မေတြ႕ဘူးဘူးဟဲ့။ ႏုိ႔စုိ႔တဲ့ အရြယ္ေလးတုန္းကေတာ့
ညဆိုရင္ ကုိယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာႏုိ႔စုိ႔ရင္း
ကေလးအိပ္ေနတယ္ လို႔ကုိ ခဏခဏျဖစ္ဖူးတယ္။
ေအးရင္ေစာင္ေလးေတာင္ ၿခံဳေပးထားလိုက္ေသး
တာဟဲ့"
"ဒါနဲ႔ အရီးဘေထြးဖိုးဆန္းက ကုိၾကီးဒီပကုိ
ရွင္ျပဳေပးဖူးတယ္ဆို"
"ဟုတ္တယ္ေလ တာေတရဲ႕ ။နင့္ကုိၾကီးဒီပက
ဆယ္ႏွစ္သားေလာက္ေရာက္ေတာ့
အိပ္မက္ထဲမွာ သူ႕အေဖကုိေရာ ငါကုိေရာ
ေျပာတယ္။'အဘနဲ႔ အေမတို႔ က်ဳပ္ကုိ ရွင္ျပဳေပးျကေတာ့။
က်ဳပ္ကုိရင္ဝတ္ရမယ့္အရြယ္ ေရာက္ျပီဗ်'တဲ့ေဟ့။
ဒါနဲ႔ ဆရာေတာ္ကုိ အက်ဳိးအေၾကာင္းေလ်ွာက္ေတာ့
ဆရာေတာ္က 'ဒါဆိုရင္လည္း နင္ဒို႔ဝတ္ေပး
လိုက္ျကေပါ့'
လို႔ မိန္႔တာနဲ႔ နင့္ဘေထြးက ျမိဳ႕တက္ျပီး
ပရိကၡရာရွစ္ပါး ဝယ္ရတာေပါ့ဟယ္။ဆရာေတာ္က
ပရိကၡရာရွစ္ပါးကုိ ေရွ႕ခ်ျပီး တျခားကေလးေတြ
ကုိရင္ဝတ္သလိုပဲ သကၤန္းေတာင္းကုိ
သပိတ္ကေလးပုိက္ျပီး ျဖန္႔ထားလိုက္ေရာေဟ့။
ညေရာက္ေတာ့ သပိတ္ကေလးပုိက္ျပီး
ကုိရင္ေလးျဖစ္လို႔ 'ဒကာၾကီးနဲ႔ ဒကာမၾကီးတို႔
ကုိရင့္ကုိ ဆြမ္းေလာင္းျက'လို႔ ေျပာတာနဲ႔
အိပ္မက္ထဲမွာ ဆြမ္းေလာင္းၾကတာေပါ့ဟယ္"
"ေၾသာ္…ဟုတ္လား ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ထူးဆန္းတာပဲ
အရီးရဲ႕"
"ဘန္႔ေဘြးကုန္းတို႔ မီးေလာင္ကုန္းတို႔က မလုံးတင္တို႔
မျပားၾကည္တို႔ကလည္း ေျပာျကတယ္။
အိပ္မက္ထဲမွာ ကုိရင္ေလးတစ္ပါး ဆြမ္းလာခံလို႔
ဆြမ္းေလာင္းရတယ္လို႔ အိပ္မက္မက္ၾကလို႔တဲ့ေဟ့။
လုံးတင္တို႔ ျပားျကည္တို႔ စိန္မတို႔ဆိုတာ
အရီးဆီကုိ မၾကာမၾကာ လာတတ္တဲ့
ေကာင္မေတြေလဟာ ။ ဒီေတာ့ နင့္ကုိၾကီးဒီပက
သူတို႔ကုိ သိေနေတာ့ သူတို႔ဆီမွာ ဆြမ္းသြားခံတာ
ျဖစ္မွာေပါ့ တာေတရဲ႕"
"အသက္ႏွစ္ဆယ္ျပည့္ေတာ့ တစ္ခါ ေျပာျပန္ေရာေဟ့
သူ႕ကုိ ပဥၥင္းတက္ေပးဆိုလို႔ ဆရာေတာ္ဆီမွာ
ေလ်ွာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္က သနားျပီး ပဥၥင္းတက္ေပး
တယ္။ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ သံဃာေတြနဲ႔ပဲ သိမ္တက္ေပး
တယ္။ဒီတုန္းကလည္း အရီးတို႔ ဆြမ္းေလာင္းၾကရတာပဲ
တာေတရဲ႕"
"အရီးကေတာ့ ကုိၾကီးဒီပကုိ အျပင္မွာျမင္ရင္လည္း
မွတ္မိမွာေပါ့ေနာ္"
"ဟာ …မွတ္မိတာေပါ့ တာေတရဲ႕ ညတိုင္းလို
အိပ္မက္ထဲမွာျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ဟာ သူ႕အဘေရာ
ငါေရာ သူ႕ရုပ္ကုိသိေနတာေပါ့ ။တျခားသားသမီးေတြ
လိုပဲ။ဘာမွမကြာျခားဘူးဟဲ့"
Comments
Post a Comment